Με την πρεμιέρα των ATP NextGen Finals να πλησιάζει, ας θυμηθούμε το μοναδικό επίτευγμα του Στέφανου Τσιτσιπά τη διετία 2018-2019. Μέσα σε 11 μήνες ο Έλληνας τενίστας, κατάφερε να κάνει κάτι που δεν έχει καταφέρει κανένας πρωταθλητής των NextGen Finals: Να κατακτήσει τον τίτλο και στη συνέχεια να φτάσει στην κορυφή των ATP Finals.
Μπορεί το 2017 να έφτασε πολύ κοντά στο να συμμετάσχει στα τελικά, στα οποία ήταν alternate, μαζί με τον Φράνσις Τιάφο, όμως το 2018 όχι μόνο πήγε αλλά και ως Νο1 του ταμπλό, είχε αποσυρθεί ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ, σήκωσε και την κούπα.
Τρεις νίκες στον όμιλο κόντρα σε: Τιάφο, Χουρκάτς και Μουνάρ, ενώ στα ημιτελικά κέρδισε και τον Αντρέι Ρούμπλεφ, παίρνοντας την πρόκριση στον τελικό, επικρατώντας αν και πίσω στα σετ, του Άλεξ ντε Μινόρ.
Την αμέσως επόμενη χρονιά (2019) ο Τσιτσιπάς τοποθετήθηκε στο Νο6 του ταμπλό, έχοντας στον όμιλο τους Ράφα Ναδάλ, Ντανιίλ Μεντβέντεφ (τον οποίον δεν είχε κερδίσει ποτέ) και Αλεξάντερ Ζβέρεφ.
Οι δύο νίκες κόντρα σε Μεντβέντεφ και Ζβέρεφ τον έφεραν στα ημιτελικά, παρά την ήττα του από το επικό παιχνίδι απέναντι στον Ναδάλ.
Στην 4άδα πέφτει πάνω στον Ρότζερ Φέντερερ, τον οποίον και κερδίζει ξανά (μετά το Australian Open εκείνης της χρονιάς) και στον τελικό θα νικήσει και τον Ντομινίκ Τιμ, με τον Αυστριακό να έχει κερδίσει στη φάση των ομίλων τόσο τον Φέντερερ, όσο και στον Νόβακ Τζόκοβιτς.
Η ιστορία έγραψε. Ο Τσιτσιπάς μετά τα NextGen Finals κατέκτησε και τα ATP Finals σε διάστημα 11 μηνών. Κάτι το οποίο δεν έχει καταφέρει να κάνει μέχρι τώρα κανείς, ούτε καν οι Κάρλος Αλκαράθ και Γιάνικ Σίνερ, που κατέκτησαν το τουρνουά το 2019 και το 2021.
Μπορεί αυτό το επίτευγμα να μην σημαίνει τίποτα, ωστόσο από την άλλη κανείς δεν μπορεί να μην το αναγνωρίσει από τη στιγμή που δεν έχει ξαναγίνει πότε μέχρι σήμερα κι έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα με την κυριαρχία των Αλκαράθ και Σίνερ, λογικά θα αργήσουμε πολύ να το δούμε, αν το δούμε…
