Η νέα γενιά τενιστών που έχει πάρει το “χρίσμα” να ηγηθεί της επόμενης era στο παγκόσμιο τένις μετά τους Big3 αντιμετωπίζει, ακόμα, πολύ σοβαρά προβλήματα.


 

Οι τρεις παραπάνω σειρές συμπυκνώνουν αυτό που μάθαμε από το φετινό Miami Masters.

Ένα Miami Masters απίστευτα διαφορετικό από αυτά που έχουμε συνηθίσει λόγω φυσικά και της πολύ περιορισμένης παρουσίας κόσμου όσο και από το επίπεδο των συμμετεχόντων.

Ένα τουρνουά χωρίς Φέντερερ, Ναδάλ, Τζόκοβιτς, Τιμ και τους “παλιούς” Βαβρίνκα, Μάρεί, Ντελ Πότρο μοιάζει εντελώς “άνοστο” σε σχέση με το πώς είχαμε “καλομάθει” τα προηγούμενα χρόνια της ταυτόχρονης συνύπαρξης τόσων σπουδαίων παικταράδων αλλά και μεγάλων προσωπικοτήτων.

Αυτούς όμως έχουμε και με αυτούς θα πορευτούμε και οι “συνεχιστές” της παλιάς θρυλικής φουρνιάς δεν τα απέδωσαν τα αναμενόμενα.

Δίχως τους Big3 στο τουρνουά, οι Μεντβέντεφ, Τσιτσιπάς, Ζβέρεφ και Ρούμπλεφ όφειλαν να δώσουν τη μάχη για τον τίτλο όντας τα μεγάλα φαβορί αλλά φάνηκαν, όχι όλοι στον ίδιο βαθμό, ανέτοιμοι και ανεπαρκείς.

Το προηγούμενο ATP Finals του Λονδίνου είχε δώσει ελπίδες στο όραμα της μετάβασης προς μια νέα γενιά τενιστών αλλά ακόμα, με τα φετινά αποτελέσματα, τίποτα τέτοιο δεν έχει συμβεί έστω και αν είμαστε πολύ νωρίς στη σεζόν.

Φυσικά, βλέπουμε τον Γιανίκ Σίνερ (19 ετών) να “ξεπετάγεται” κάθε μέρα όλο και περισσότερο και είναι ξεκάθαρα ο πιο βελτιωμένος τενίστας του κόσμου φέτος.

Είχαμε και την ευχάριστη έκπληξη του Χούμπερτ Χουρκάτς που, από το πουθενά πραγματικά, κατέκτησε τον πρώτο του Masters τίτλο αντιμετωπίζοντας και κερδίζοντας πολύ μεγάλα ονόματα (Ράονιτς, Σαποβάλοφ, Τσιτσιπάς, Ρούμπλεφ, Σίνερ).

Ωστόσο, ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ έδειξε για πολλοστή φορά την τρομακτική του αστάθεια.

Μετά τον τίτλο στο Ακαπούλκο, ηττήθηκε από τον Εμίλ Ρουσουβουόρι…

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς, ενώ φτάνει διαρκώς κοντά στην πηγή, δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει τη διαδρομή του.

Οι έξι χαμένοι τελικοί στα 500ρια δείχνουν ξεκάθαρα πρόβλημα στο πνευματικό κομμάτι ενώ δεν μπορεί να πει κανείς ότι έχει δείξει βελτίωση σε σχέση με τον παίκτη του κατακτούσε το ATP Finals το 2019 (ίσως και να είναι χειρότερος στο πνευματικό κομμάτι).

Ο Ντανίλ Μεντβέντεφ φαίνεται να “κουβαλάει” ακόμα τη σφαλιάρα στον τελικό του Australian Open από τον Νόβακ Τζόκοβιτς και είναι και αυτός, “μία κρύο μία ζέστη”.

Ο Αντρέι Ρούμπλεφ είναι σίγουρα ο πιο σταθερός βάσει αποτελεσμάτων έχοντας προκριθεί τουλάχιστον στα προημιτελικά και στα έξι τουρνουά που έχει αγωνιστεί φέτος, και αυτό είναι σίγουρα ένα καλό σημάδι.

Οι Καναδοί Σαποβάλοφ και Αλιασίμ έχουν, σε γενικές γραμμές, απογοητεύσει καθώς δεν δείχνουν καμία ουσιαστική βελτίωση την τελευταία διετία και αυτό αντικατοπτρίζεται στα μέτρια αποτελέσματα.

Η αβέβαιη κατάσταση της επόμενης μέρας στο τουρ παραμένει και, ενώ υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε όλους, περιμένει κανείς, επιτέλους, κάποιος από τους προαναφερθέντες να επιδείξει μεγαλύτερη σταθερότητα, κυριαρχία, πνευματική δύναμη, “καρδιά” πρωταθλητή ώστε να μιλήσουμε με άλλους όρους για τους νέους “ήρωες” του αθλήματος.

Είπαμε, μας “κακόμαθαν” οι παλιοί…

 

Κώστας Αϊτάκης