Ο αναγνώστης του Tennis24, Νίκος Αθανασίου, αρθρογραφεί στη στήλη “Η άποψή μου” και αναρωτιέται αν το τένις ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του Έλληνα φιλάθλου


 

Οι τελευταίες επιτυχίες των Τσιτσιπά και Σάκκαρη και η προβολή τους από τα Μέσα Ενημέρωσης έστρεψαν την προσοχή του Έλληνα φιλάθλου σε ένα σπορ που πολύ λίγο γνωρίζει, το τέννις. Κι εκεί που κάποιοι ψάχναμε να βρούμε κάποιο συνοικιακό καφέ να μας βάλει με χαμηλωμένη (φυσικά) την ένταση να δούμε έναν σημαντικό αγώνα στο Αυστραλιανό Όπεν, ξαφνικά γίναμε μάρτυρες του θεάματος κεντρικών καφέ να μεταδίδουν αγώνες του Τσίτσι με Φουλ ένταση, ακόμη και σε μαγνητοσκόπηση, και οι θαμώνες τους να παρακολουθούν με ενδιαφέρον αυτό το νέο “φρούτο”!

Ο φίλαθλος κόσμος άρχισε επιτέλους να ενδιαφέρεται για το τέννις και οι απορίες των λιγότερο μυημένων πολλές και χαριτωμένες: “-Πόσο είναι; 50/15!”, “Στο 6/5 δεν τελειώνει το σετ;”, “Το τάι μπρέικ είναι κάτι σαν παράταση!” ( εξηγούσε ο μονόφθαλμος στον τυφλό…).

Είναι θετικό βεβαίως να αυξάνεται το κοινό του τένις σε μια χώρα με ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες που θα μπορούσε άνετα να φιλοξενήσει διεθνείς διοργανώσεις, από την άλλη όμως πόσο βοηθάει το ίδιο το άθλημα η εμπλοκή λιγότερο μυημένων; Μπορεί το τένις να καθιερωθεί στη συνείδηση του Έλληνα φιλάθλου όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ;

Η απάντηση είναι αρνητική! Το τένις δεν είναι ομαδικό άθλημα, αλλά ατομικό. Συνήθως κερδίζει ο καλύτερος και όχι το αουτσάιντερ. Η τύχη ή ένα διαιτητικό λάθος σπανίως κρίνουν την έκβαση ενός αγώνα. Χειροκροτούμε όλες τις καλές προσπάθειες, δεν γιουχάρουμε τον αντίπαλο ούτε πανηγυρίζουμε τα λάθη του! Μετά το τέλος του αγώνα οι αντίπαλοι δίνουν τα χέρια. Επιπλέον, ο ηττημένος ευθύνεται εξολοκλήρου για τα λάθη του και προπονείται για να τα διορθώσει και να γίνει καλύτερος!

Όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να ενταχθούν -δυστυχώς- στην ελληνική κουλτούρα. Μια κουλτούρα που υπολογίζει στην τύχη, στην έδρα, στην διαιτησία και , γιατί όχι , στην απάτη προκειμένου να επιτευχθεί η νίκη! Είναι δύσκολο για τον Έλληνα φίλαθλο-αθλητή να παραδεχτεί την ανωτερότητα του αντιπάλου του, χωρίς να έχει να κατηγορήσει κάποιον άλλον (διαιτητή, προπονητή ή συνθήκες)! Το βλέπουμε, όσοι παρακολουθούμε τένις, στο πώς συμπεριφέρονται οι κλαμπίστες, οι γονείς αθλητών, οι προπονητές και αρκετά συχνά οι ίδιοι οι αθλητές κατά τους αγώνες. Δικαιολογίες, παράπονα, “τραυματισμοί” και ένα σωρό ευφάνταστα σενάρια προκειμένου να δικαιολογηθεί μία ήττα! Πότε δοκιμάζουμε μια νέα λαβή, πότε μας ενοχλεί ο αέρας ή ένας τραυματισμός και κάπου- κάπου ο αντίπαλός μας παίζει αντιτέννις γιατί είναι καλός αμυντικός και δεν μας δίνει τη μπάλα στο φόρχαντ!

Το κοινό; Αυτό κι αν θέλει εκπαίδευση ! Πριν λίγο καιρό παρακολούθησα αγώνα τζούνιορς κοριτσιών που γονείς και συναθλητές πανηγύριζαν τα άουτ και τα φιλέ αθλήτριας που μάλιστα βρισκόταν πίσω στο σκορ, ενώ η αθλήτρια που προηγείτο ούτε χρειαζόταν ούτε επιζητούσε τέτοιου είδους “υποστήριξη”!

Οι ακαδημίες τένις είναι ή του ύψους ή του βάθους: υπάρχουν σοβαροί επαγγελματίες προπονητές που έχουν επενδύσει κόπο, χρόνο και πολύ χρήμα για να κάνουν το όνειρό τους επάγγελμα και να προσφέρουν στο άθλημα και από την άλλη πλευρά ( συνήθως σε δημοτικούς χώρους) βλέπει κάνεις κάθε καρυδιάς καρύδι, άνεργους, ανεπάγγελτους, διωγμένους από άλλα αθλήματα – συνήθως ποδόσφαιρο-, υπέρβαρους κλαμπίστες οι οποίοι μαζί με γονείς που συνήθως πιστεύουν ότι έχουν για παιδί τον επόμενο Φέντερερ ή την επόμενη Σαράποβα να καταλαμβάνουν γήπεδα και εγκαταστάσεις μόνο για τους ίδιους και τα βλαστάρια τους για να κάνουν με ξένα κόλλυβα κηδεία (σόρυ για την έκφραση του συρμού, αλλά αυτή είναι η αλήθεια)!

Συμπέρασμα : το τένις δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του Έλληνα, αλλά μπορεί να μας κάνει καλύτερους αθλητές, θεατές και γιατί όχι καλύτερους ανθρώπους. Αρκεί να πάρουμε όλα τα θετικά του στοιχεία και να απομονώσουμε όσους προσπαθήσουν να μεταφέρουν την ποδοσφαιρική κουλτούρα στο άθλημα που αγαπάμε( βλ. συνθήματα εναντίον Ναδάλ στη Μελβούρνη).

Όσο οι επιτυχίες των Ελλήνων αθλητών συνεχίζονται, σίγουρα θα βλέπουμε άσχετους και μη να προσπαθούν να καρπωθούν οφέλη από τους κόπους άλλων. Είναι στο χέρι όλων να απομακρύνουμε κάθε είδους παράσιτα από το τένις με όποιον τρόπο μπορούμε.

Νίκος Αθανασίου – αναγνώστης Tennis24

 


“Η άποψή μου” είναι η νέα θεματική στήλη του Tennis24 και δίνει τη δυνατότητα στους αναγνώστες του να εκφράσουν τη γνώμη τους για οποιοδήποτε θέμα τους απασχολεί.

Στείλτε μας την άποψή σας, ενυπόγραφα, στο info@tennis24.gr και θα δημοσιευτεί αυτούσια στο δημοφιλέστερο site για το τένις στην Ελλάδα.