Ανυπόμονη για την έναρξη της νέας αγωνιστικής σεζόν η Μαρία Σάκκαρη που έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό “MagMag”


 

Μιλώντας με τη Μάγδα Λιβέρη, η Μαρία Σάκκαρη μίλησε για όλους και για όλα, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους λατρεύει το Australian Open.

«Είναι η τέταρτη φορά που συμμετέχω σε αυτό το τουρνουά, το οποίο το αγαπώ ιδιαίτερα. Στην Αυστραλία η παρουσία των ομογενών είναι φοβερά έντονη, οι Ελληνοαυστραλοί είναι παθιασμένοι με την Ελλάδα και είναι οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές. Νιώθω πως βρίσκομαι σε γήπεδο ποδοσφαίρου. Είναι πολύ ευχάριστο και συγκινητικό. Την τελευταία φορά που έπαιζα τραγουδούσανε “για τα μάτια σου Μαρία”» είπα η 21χρονη πρωταθλήτριά μας.

Η Μαρία, πριν ταξιδέψει στη Μελβούρνη για το πρώτο Major της χρονιάς, θα αγωνιστεί στο Hopman Cup μαζί με τον Στέφανο Τσιτσιπά, αντιμετωπίζοντας μάλιστα τη Σερίνα Γουίλιαμς στην πρώτη φάση της διοργάνωσης.

Σε άλλα ενδιαφέροντα κομμάτια της συνέντευξης, η Σάκκαρη είπε:

για το πως ξεκίνησε το τένις: «Στο ξεκίνημα δούλεψα σκληρά με τον παππού μου. Εκείνος έφτασε τη μητέρα μου στο Νο 43 του κόσμου. Έμεινα μαζί του μέχρι τα 12 χρόνια μου. Ξέρετε, δεν είναι ο συνηθισμένος γλυκός παππούς. Μαζί μου είναι εξαιρετικά αυστηρός και έχει μεγάλες απαιτήσεις. Και ο παππούς μου και η μητέρα μου έχουν τεράστια εμπειρία και σε αυτούς απευθύνομαι όταν έχω πρόβλημα»

για τον προπονητή της, Μαρκ Πίτσει και τον γυμναστή της: «Ο Μαρκ είναι πολύ έμπειρος προπονητής. Άρχισα να συνεργάζομαι μαζί του από το καλοκαίρι του 2017. Εδώ θα ήθελα να αναφερθώ και σε έναν άλλον προπονητή, στον οποίο χρωστώ τη φυσική μου κατάσταση, τον Γιώργο Παναγιωτόπουλο (σ.σ. γνωστός προπονητής και παλιός πρωταθλητής του στίβου με διακρίσεις, κυρίως στα 200 και 400 μέτρα). Μαζί του έχω ξεκινήσει να προπονούμαι από την ηλικία των 13 ετών»

για τον στόχο της: «Να πηγαίνω όλο και καλύτερα, η βελτίωση, ένα βήμα πιο πέρα από αυτό που βρίσκομαι, δεν θέλω να σας πω κάποιο νούμερο στην παγκόσμια κατάταξη που θα ήθελα να επιτύχω γιατί ο μόνος μου στόχος είναι ακριβώς αυτό, και βλέπουμε»

Για τους γονείς της και τη στήριξη της οικογένειας: «Θα ήθελα κλείνοντας να τονίσω πως οφείλω τα πάντα στους γονείς μου που πίστεψαν σε εμένα και στήριξαν τα όνειρά μου. Ο πατέρας μου, ο οποίος αγωνίζεται για να μην μου λείψει τίποτα. Όταν ήμουν μικρή και πηγαίναμε διακοπές στο χωριό μετέτρεψε ένα διπλανό χωράφι σε γήπεδο τένις για να μη χάνω τις προπονήσεις μου,  αυτό δεν θα το ξεχάσω. Η μητέρα μου, η οποία με συνοδεύει στα περισσότερα ταξίδια και είναι αδιάκοπα στο πλευρό μου, ψυχή και σώμα, ο φύλακας άγγελός μου. Και τα αδέλφια μου ο Γιάννης και η Αμάντα, που προσπαθούν να με στηρίζουν με όποιο τρόπο μπορούν και βέβαια ο παππούς και η γιαγιά μου. Δεν θα είχα φτάσει ως εδώ αν δεν είχα αυτήν την οικογένεια».