Η συνέντευξη της Γιούλια Σαλνίκοβα, για τα όσα συμβαίνουν με τον Στέφανο Τσιτσιπά, ήταν αρκετά σαφής και θεωρώ ότι έλυσε και επίσημα αρκετές απορίες που μπορεί να φανταζόμασταν, αλλά είναι διαφορετικό όταν τα επιβεβαιώνει ένας άνθρωπος που είναι τόσο κοντά στον παίκτη.
Το πιο βασικό για μένα ήταν το ζήτημα της μέσης. Ανέλυσε όλο το χρονικό του προβλήματος, τόνισε ότι το πρόβλημα λύθηκε και μάλιστα χωρίς επέμβαση και ουσιαστικά έδωσε την απάντηση στη μακροχρόνια απουσία του Έλληνα τενίστα από τα κορτ και στις συνεχόμενες αποσύρσεις.
“Ο γιατρός μάς εξήγησε ότι έχει ιδιαιτερότητες στη δομή του σώματος. Και εν μέρει φταίει η λάθος κίνηση στο σερβίς – γέρνει λίγο αριστερά. Έτσι ο χόνδρος που καλύπτει το νεύρο είχε μια διαρκή φλεγμονή και πίεζε το νευρικό πέρασμα. Η θεραπεία στόχευε στο να “στεγνώσει” αυτός ο χόνδρος ώστε να επανέλθει στη φυσιολογική κατάσταση.”, είπε.
Εκεί εντοπίζω το κενό που έχω από τη συνέντευξη. Ίσως να μην ρωτήθηκε ώστε να το απαντήσει, αλλά θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε για το αν ο γιατρός ή η ομάδα έδωσε το “οκ” για τη συμμετοχή του Τσιτσιπά στο Six Kings Slam στο Ριάντ.
Αναφέρομαι στο συγκεκριμένο τουρνουά γιατί είχαν προηγηθεί οι δύο αποσύρσεις από Πεκίνο και Σαγκάη, κάτι που σημαίνει ότι η κατάσταση στη μέση ήταν σε αρκετά δύσκολο σημείο.
Για να μην παρεξηγηθώ, δεν με απασχολεί το οικονομικό κομμάτι της συμμετοχής στο τουρνουά (όλοι μας μπορεί να κάναμε το ίδιο για ένα τόσο μεγάλο ποσό), αλλά για το πόσο επικίνδυνο ή όχι ήταν να πάρει μέρος σε μια διοργάνωση που συμμετείχαν οι καλύτεροι του κόσμου και η ένταση στο κορτ αναμενόμενα υψηλή.
Με λίγα λόγια, για το αν η συμμετοχή του στο τουρνουά επίδειξης πήγε πίσω ή όχι, έναν τόσο δύσκολο τραυματισμό στη μέση ή ακόμα κι αν υπήρχε ρίσκο για να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο.
Για Απόστολο και Ιβανίσεβιτς
Για τα όσα είπε για τη σχέση του Στέφανου Τσιτσιπά με τον πατέρα του και προπονητή του Απόστολο Τσιτσιπά, όσα ξέρει ένα σπίτι, δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος. Δεν μπορώ να πάρω θέση σε αυτό. Κανείς, δεν ξέρει τι συμβαίνει μέσα σε μια οικογένεια (εδώ πολλοί δεν ξέρουν τι συμβαίνει μέσα στην ίδια τους την οικογένεια).
Ωστόσο, οφείλω να παραδεχθώ ότι συμφωνώ σε αυτό το κομμάτι: “Κανένας προπονητής δεν θα μπορούσε να δουλέψει με τον Στέφανο. Ο τρόπος δουλειάς που είχε με τον πατέρα του ήταν μοναδικός. Μόνο μέσω αυτού του τρόπου μπορούσε να αποδίδει τα μέγιστα.”
Απλά σε αυτό θα μπορούσα να συμπληρώσω, ότι ίσως θα μπορούσε να δουλέψει, αλλά σε συνεργασία με τον Απόστολο. Αυτό σαν μια δική μου άποψη. Τώρα, στο κατά πόσο αυτό μπορεί να λειτουργήσει σε μια σταθερή βάση, είναι άλλο θέμα.
Η Σαλνίκοβα πήρε ουσιαστικά “πάνω” της την επιλογή του Γκόραν Ιβανίσεβιτς. “Ο Γκόραν Ίβανισεβιτς δεν είχε σκοπό να χτίσει επαγγελματική σχέση. Η ιστορία του ως προπονητής αρχίζει και τελειώνει με έναν παίκτη – τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Είχε αφοσιωθεί ολοκληρωτικά σε αυτόν. Το είδα. Με συγκλόνισε. Τον αγαπούσε, ήταν έτοιμος να κάνει τα πάντα γι’ αυτόν. Αυτό με παρέσυρε.”
“Αποδείχθηκε πως ήταν μια αυταπάτη. Νόμιζα αφελώς ότι θα μπορούσε να είναι έτσι και με τον επόμενο παίκτη. Αλλά τέτοια αγάπη συμβαίνει μία φορά στη ζωή. Η απόφαση να συνεργαστούμε με τον Ίβανισεβιτς ήταν δική μου ιδέα. Όχι απλώς τον συμβούλεψα – επέμεινα. Η ευθύνη είναι δική μου, ήταν λάθος επιλογή”
Το παραδέχθηκε, αν και δεν νομίζω ότι είναι λάθος να επιμένεις για έναν προπονητή τέτοιου βεληνεκούς για τον γιο σου. Το ότι δεν δούλεψε ή δεν υπήρχε χημεία εξ’ αρχής δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει. Αν δεν δοκιμάσεις δεν μπορείς να απορρίψεις. Το καλό σε αυτήν την ιστορία είναι ότι τελείωσε νωρίς και δεν τράβηξε σε χρόνο γιατί θεωρώ ότι η αγωνιστική “ζημιά” θα ήταν μεγαλύτερη.
Η ένσταση…
Στο τέλος της συνέντευξης η μητέρα του Τσιτσιπά εκφράζει τη σιγουριά της ότι ο Έλληνας τενίστας θα επιστρέψει στο Top-10. Είναι απόψή της και είναι σεβαστή. Τονίζει παράλληλα, πολύ σωστά, ότι αυτή τη στιγμή τα Grand Slam τα διεκδικούν δύο παίκτες. Δεν έχει άδικο.
Ωστόσο, θεωρώ ότι αυτό το χρονικό διάστημα, Αλκαράθ και Σίνερ δεν θα έπρεπε καν να απασχολούν την ομάδα του Τσιτσιπά. Μπορεί να ερμηνεύω λάθος, αυτό που είπε η Σαλνίκοβα, αλλά ελπίζω να μην υπάρχει η ίδια αντίληψη που υπήρχε τα παλιότερα χρόνια, που περίμενε όλη αυτή η γενιά να αποσυρθούν οι Big-3 για να πάρουν τη θέση τους στο παγκόσμιο τένις.
Κανείς δεν “είδε” τον… καμικάζι Αλκαράθ και κανείς δεν έδωσε σημασία στην ανοδική πορεία του Σίνερ που ενώ η γενιά των Τσιτσιπά, Ζβέρεφ, Μεντβέντεφ, περίμενε να φύγουν οι “θρύλοι” εκείνος έκανε ριζικές αλλαγές στην ομάδα του και τα αποτελέσματα φαίνονται…
Ο Τσιτσιπάς δεν είναι αυτός που ήταν το 2019 ή το 2021. Η “δίψα”’ του τότε ξεπερνούσε ακόμα και τον ίδιο. Η τρέλα, η αφοσίωση, η συνέπεια, αυτοπεποίθηση ήταν όλα στα κόκκινα. Πλέον ο ίδιος (και λογικό είναι), έχει αλλάξει, το τένις έχει αλλάξει.
Εκτιμώ, ότι ο Τσιτσιπάς πρέπει να αντιμετωπίσει και να ανταγωνιστεί-πρώτα-παίκτες που δεν έχει κερδίσει καν (Ρούνε, Φις κλπ). Αυτοί είναι οι πραγματικοί του αντίπαλοι για την ώρα, αλλά παράλληλα να παρακολουθεί κι αυτούς που έρχονται…
Η επιστροφή στο Top-10 μόνο σίγουρη δεν είναι (προσωπική άποψη φυσικά) ακόμα κι αν από τώρα και στο εξής δεν αντιμετωπίσει πότε ξανά πρόβλημα στη μέση. Το θετικό είναι ότι γνωρίζει τη “συνταγή” για την είσοδο στην 10άδα, αρκεί να την εκτελέσει με συνέπεια και συνέχεια και ο χρόνος θα δείξει για το αν μπορεί να βρεθεί ξανά στους κορυφαίους, που εδώ που τα λέμε πάντα θα είναι…
Θάνος Σταθόπουλος
