Με αφορμή την ταινία “Il Maestro” ο Ιταλός σκηνοθέτης, Πιερφραντσέσκο Φαβίνο έδωσε τη δική του κινηματογραφική διάσταση σε μερικούς από τους παίκτες του Tour. Ο Ιταλός, που πρωταγωνιστεί και στην ταινία, δηλώνει λάτρης του τένις από μικρός.
Κατά τη διάρκεια της προώθησης της ταινίας στο Τορίνο, ο Φαβίνο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά τον Γιάνικ Σίνερ στα Finals. Και, όπως λέει, εντυπωσιάστηκε: “Ο Σίνερ είναι απίστευτος — ηρεμία, νοητική αντοχή, φυσική δύναμη. Είναι από αυτά που δεν τα διδάσκεσαι εύκολα.”
“Σίνερ και Αλκαράθ μοιάζουν με τους Μονομάχους του Ρίντλεϊ Σκοτ”
Ο Φαβίνο βλέπει στη μεγάλη τενιστική αντιπαλότητα των καιρών μας υλικό κινηματογραφικής αξίας. “Η δυναμική των Αλκαράθ και Σίνερ θυμίζει την ταινία “Οι μονομάχοι” (1977) του Ρίντλεϊ Σκοτ. Δύο χαρακτήρες γραμμένοι για να συναντιούνται συνεχώς στην κορυφή.”
Ακόμη πιο κινηματογραφική διάσταση δίνει στους υπόλοιπους πρωταγωνιστές του tour: “Ο Ζβέρεφ θα ήταν φοβερός ως…κακός σε ταινία. Ο Μούζετι έχει πρόσωπο ηθοποιού, το ίδιο και ο Σέλτον ή ο Κομπολί. Ο Μπούμπλικ ίσως να είχε πιο…τρελό ρόλο”, λέει γελώντας.
Ο Ναδάλ μού φαίνεται πιο ανθρώπινος”
Ο Φαβίνο δεν κρύβει την προτίμησή του όσον αφορά τον Νόβακ Τζόκοβιτς και τον Ράφα Ναδάλ: “Μεταξύ Νόβακ και Ράφα, προτιμώ τον Ναδάλ. Είναι πιο ζεστός, πιο ανθρώπινος, σαν να βλέπεις τον άνθρωπο πίσω από τον θρύλο.”
“Στο τέλος, όλα καταλήγουν στον προπονητή”
Ο χαρακτήρας που υποδύεται Φαβινό (Ραούλ Γκάτι), είναι ένας προπονητής ατελής, γεμάτος λάθη αλλά και ανθρωπιά. “Μέσα σε κάθε ρόλο γλιστρά κάτι από εμάς. Σε αυτόν, μάλλον περισσότερα από όσα περίμενα”, παραδέχεται.
Η υπόθεση της ταινίας “Il Maestro”
Ο Φελίτσε Μιλέλα είναι 13 ετών, ένα ταλέντο στο τένις, με έναν πατέρα αποφασισμένο να θυσιάσει τα πάντα για να τον κάνει πρωταθλητή — είτε το θέλει ο γιος είτε όχι.
Ο Ραούλ Γκάτι είναι ένας πρώην τενίστας που κάποτε έφτασε στους “16” του Foro Italico (Ρώμη), αλλά αυτή την περίοδο βρίσκεται σε θεραπεία σε ένα κέντρο ψυχικής υγείας.
Ο Ραούλ δημοσιεύει μια αγγελία προσφέροντας υπηρεσίες ως ιδιωτικός προπονητής και ο πατέρας του Φελίτσε, ένας μηχανικός της SIP χωρίς μεγάλες οικονομικές δυνατότητες αλλά με τεράστια όνειρα δόξας, βλέπει σε αυτόν τον ιδανικό άνθρωπο για να βοηθήσει τον γιο του να περάσει από τα περιφερειακά τουρνουά στα εθνικά, συνοδεύοντάς τον ως προπονητής–μέντορας.
Ο Φελίτσε όμως αντιλαμβάνεται σύντομα ότι ο Ραούλ ίσως να μην έχει τίποτα να του μάθει μέσα στο γήπεδο — αλλά μπορεί να του μάθει κάτι πολύ πιο σημαντικό: πώς να απελευθερωθεί από την πατρική επιβολή.
