Το ζήσαμε κι αυτό! Το Hellenic Championship ήταν μια roller coaster κατάσταση, αλλά στο τέλος άφησε μια μαγική αίσθηση. Από την αρχή της ανακοίνωσης, τον περασμένο Άυγουστο μέχρι το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου τα συναισθήματά μας για το Hellenic Championship πέρασαν από πολλά στάδια μέχρι την αποθεωτική βραδιά του περασμένου Σαββάτου.
Στην αρχή ο ενθουσιασμός. Θυμίζω, ότι η είδηση για το πρώτο τουρνουά που θα φιλοξενούσε η χώρα μας μετά από 31 χρόνια, συνέπεσε ένα μήνα πριν από την αναμέτρηση της Εθνικής ομάδας του Davis Cup κόντρα στη Βραζιλία στο ανακαινισμένο Stadion Sports Center, που κι αυτό από μόνο του αποτέλεσε μια σημαντική και ευχάριστη είδηση.

Μάλιστα, ο ενθουσιασμός για το Hellenic Championship, έφτασε στο πικ του όταν ανακοινώθηκε η λίστα συμμετοχών. Όταν έγινε γνωστό δηλαδή ότι θα παίξει τόσο ο Νόβακ Τζόκοβιτς, όσο και ο Στέφανος Τσιτσιπάς, μαζί και με άλλα σημαντικά ονόματα που ο κόσμος έβλεπε μόνο στην τηλεόραση.
Απογοήτευση, ξενέρωμα, φωνές…
Από τον Αύγουστο το Hellenic Championship είχε ήδη ξεκινήσει. Οι ερωτήσεις έπεφταν “βροχή”. Τι κι αν είχαμε δράση στο tour, ο κόσμος ήταν συνέχεια με ένα “πότε”. Πότε θα βγουν τα εισιτήρια, πότε θα ξέρουμε σίγουρα τους παίκτες που θα αγωνιστούν, πότε θα μάθουμε περισσότερες λεπτομέρειες για το τουρνουά.
Η δίψα και η προσμονή για ένα τόσο μεγάλο (για τα ελληνικά δεδομένα) γεγονός δεν επέτρεπε (όχι μόνο στον κόσμο, αλλά και στους συναδέλφους) να διανοηθούν το πόσο δύσκολο είναι να στηθεί ένα ATP τουρνουά μέσα σε 3 μήνες και μάλιστα στο τέλος της σεζόν.

Σιγά-σιγά ο ενθουσιασμός άρχισε να μετατρέπεται σε απογοήτευση, σε γκρίνια, γενικά σε ένα ξενέρωμα. Πολλοί παίκτες άρχισαν να αποσύρονται, κάτι που ήταν λογικό και το περιμέναμε, καθώς στο φινάλε της χρονιάς υπάρχει κούραση, συσσωρευμένοι τραυματισμοί κλπ.
Η απογοήτευση έφτασε στο ζενίθ με την απόσυρση και του Στέφανου Τσιτσιπά, την ίδια ώρα που ο Τζόκοβιτς έδειχνε καταπονημένος στην Ασία, με τους φόβους να μην αγωνιστεί στο Hellenic Championship να μεγαλώνουν.

Η καθυστέρηση της ανακοίνωσης των εισιτηρίων, η ακύρωση της τελευταίας στιγμής του event στο Ζάππειο, ήταν ένα ακόμη “χτύπημα” για το τουρνουά και μεγέθυνε την αμφιβολία και την αβεβαιότητα στα μάτια του κόσμου, για το τι θα δούμε το διάστημα 1-8 Νοεμβρίου.
Πρεμιέρα με προβλήματα
Η τιμολογιακή πολιτική του τουρνουά, αλλά και το γεγονός ότι κανείς δεν μπορούσε να παρακολουθήσει ούτε από κοντά, ούτε από την τηλεόραση το τι γινόταν στο δεύτερο κορτ (Grandstand) ήταν δύο επιπλέον προβλήματα για τους διοργανωτές.
Στην πρώτη περίπτωση η έκπτωση (-20%) που ξεκίνησε για τις 3 πρώτες μέρες και στη συνέχεια επεκτάθηκε μέχρι τον τελικό, κάπως διόρθωσε την κατάσταση. Τα άδεια καθίσματα των πρώτων ημερών σχολιάστηκαν. Προσωπικά, δεν θεωρώ ότι ο κόσμος γύρισε την πλάτη στο τουρνουά. Απλά, επέλεξε (προφανώς για οικονομικούς λόγους) να δώσει το παρών στους τελευταίους γύρους της διοργάνωσης.

Εξάλλου, ο καθένας μπορεί να δει και να διαπιστώσει τι γίνεται και στα υπόλοιπα ATP 250 και για το πότε κόσμος αρχίζει να γεμίζει τα γήπεδα και μάλιστα σε τουρνουά που έχουν καθιερωθεί για πολλά χρόνια στο καλεντάρι του tour.
Στη δεύτερη περίπτωση το πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ κι αυτό οι διοργανωτές θα πρέπει να το εξετάσουν σοβαρά στην περίπτωση που το Hellenic Championship φιλοξενηθεί ξανά στο T-Center.
Η πρώτη δόση…μαγείας
Μπορεί η προσέλευση του κόσμου να φαινόταν μικρή στο…αχανές Telekom Center, ωστόσο ο παλμός ήταν εκεί, από το πρώτο σερβίς μέχρι τον τελευταίο πόντο του τουρνουά. Το πρώτο “μήνυμα” για το τι θα ακολουθήσει το είδαμε την Τρίτη. Πρεμιέρα Τζόκοβιτς μέσα σε υπέροχη ατμόσφαιρα. Ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές της ιστορίας παίζει τένις στην Ελλάδα. Φρενίτιδα.
Από τα προημιτελικά και μετά, όλα αρχίζουν να θυμίζουν μεγάλα τουρνουά που βλέπουμε τόσα χρόνια στην τηλεόραση. Κόσμος, μικρά παιδιά, οικογένειες, παρακολουθούν πολύ ωραίο τένις και στέκονται με σεβασμό σε όλους τους τενίστες που μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Ακόμη και οι ίδιοι πρωταγωνιστές, με μερικούς από τους οποίους είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω (off the record), αναφέρθηκαν με τα καλύτερα λόγια, όχι με την τυπική έννοια, αλλά όσον αφορά το γήπεδο και τη συμπεριφορά του ελληνικού κοινού.
Το αποθεωτικό φινάλε…
Οι τελευταίες δύο ημέρες ήταν απλά μαγικές. Η παρουσία του Νόβακ Τζόκοβιτς μέχρι τον τελικό σίγουρα βοήθησε, αλλά και το κίνητρο του Λορέντσο Μουζέτι που είχε μπει από το…παράθυρο για να μαζέψει βαθμούς για τα ATP Finals φέρνουν ακόμη περισσότερο κόσμο στο ΟΑΚΑ.
Πλήθος από τον αθλητικό-και όχι μόνο-κόσμο βρέθηκε στο T-Center για να παρακολουθήσει αυτό το σημαντικό γεγονός, που ξεπέρασε σε ενδιαφέρον και δημοφιλία το…ανταγωνιστικό Moselle Open που διεξήχθη την ίδια εβδομάδα στη Μετς και που μετρά 22 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο καλεντάρι της ATP.

Ο τελικός είναι απλά συγκλονιστικός. Για 3 ώρες το Telekom-Center ξαφνικά φαίνεται… πολύ μικρό για τις πάνω από 15.000 φωνές (ιστορικό ρεκόρ για ATP 250) που φωνάζουν σε κάθε πόντο από οποιαδήποτε πλευρά. Δύο top-10 παίκτες στον τελικό (σπάνια το βλέπουμε σε 250άρι τουρνουά) να δίνουν τα πάντα για τη νίκη ωθούμενοι από τον κόσμο που παραληρούσε στις εξέδρες.
Θετικό πρόσημο
Η γεύση που άφησε το τουρνουά ήταν θετική. Το γεγονός ότι ακόμα το σκεφτόμαστε, κάτι που φαίνεται από τις χιλιάδες αναρτήσεις του κόσμου στα social media, μιλάει από μόνο του. Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης; Εννοείται! Ακόμα και να διορθωθούν αυτά που πήγαν στραβά, πάλι θα υπάρχουν περιθώρια για το κάτι παραπάνω.
Βοήθησε το ελληνικό τένις αυτό το τουρνουά; Δεν νομίζω να αμφιβάλλει κάποιος για αυτό. Όποιος διαθέτει υγιή νου και δεν έχει αντίθετα συμφέροντα, θεωρώ ότι συμφωνεί απόλυτα. Όταν ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές της ιστορίας και με τεράστια επίδραση στον κόσμο του αθλητισμού, αναφέρει τη χώρα μας όπου σταθεί κι όπου βρεθεί νομίζω ότι μόνο καλό κάνει για την Ελλάδα.

Πλήρωσε ακριβά η Ελλάδα αυτή τη “διαφήμιση”; Ναι, φυσικά και την πλήρωσε. Εδώ πληρώνουμε τον κάθε τυχάρπαστο αυτοαποκαλούμενο influencer για να προωθήσει ένα προϊόν και δεν θα πληρώσουμε τον μεγαλύτερο “influencer” αυτή τη στιγμή στο παγκόσμιο τένις;
Θα μπορέσουμε να το κρατήσουμε; Δύσκολη ερώτηση που αποτελείται από πολλά μέρη, τα οποία θεωρώ ότι θα απαντηθούν σύντομα. Σίγουρα το γεγονός ότι από του χρόνου η ATP θα “κλειδώνει” 8άδα των ATP Finals από το Masters του Παρισιού, δεν βοηθάει από πλευράς έλευσης μεγάλων ονομάτων. Από την άλλη μόνο ο Μουζέτι ήρθε έχοντας ανάγκη από βαθμούς.
Επίσης, κανείς δεν ξέρει αν θα παραχωρηθεί ξανά το Telekom Center από τον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Αν υπάρχει επιλογή να το μεταφέρει νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αν η οικογένεια Τζόκοβιτς διατηρήσει την άδεια και άλλα πολλά…
Χρειαζόμασταν έναν τέτοιο τουρνουά; Θα απαντήσω: “πεθαίναμε” για ένα τέτοιο τουρνουά. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή το ελληνικό τένις χρειάζεται τα πάντα. Τις επιτυχίες των αθλητών, τα τουρνουά Challenger, ITF και Tennis Europe που πληθαίνουν, το τουρνουά ATP που έγινε την περασμένη εβδομάδα, τις απίστευτες εγκαταστάσεις που ετοιμάζονται για το Εθνικό Κέντρο Αντισφαίρισης και σίγουρα τις μικρές ηλικίες να ασχοληθούν με το άθλημα, αρκεί να υπάρξει και η απαραίτητη βοήθεια στους γονείς που φτάνουν σε ακραία (οικονομικά) σημεία για δώσουν ό,τι μπορούν στα παιδιά τους.
Για το τέλος, ας ρίξουμε μια ματιά στο ποιοι ήρθαν να παίξουν στην Ελλάδα: Ο κάτοχος 24 Grand Slam και “χρυσός” Ολυμπιονίκης του 2024 (Τζόκοβιτς), ο κάτοχος 3 Grand Slam (Βαβρίνκα) ο κάτοχος του χάλκινου μεταλλίου το 2024 (Μουζέτι), ο πρωταθλητής του Delray Open 2025 (Κετσμάνοβιτς), ο κάτοχος τριών τίτλων σε Μαρόκο, Σουηδία και Κροατία (Νταρντέρι), ο νικητής του Χονγκ Κονγκ 2025 (Μουλέ), ο πρωταθλητής του Chengdu Open (Ταμπίλο) και ο πρωταθλητής το Chile Open 2025 (Τζέρε).
Αν δεν έκανε καλό αυτό στη χώρα μας, αν δεν τη διαφήμισε με τον καλύτερο τρόπο, αν πιστεύουμε όντως κάτι τέτοιο, τότε ναι, δεν έχουμε καμία ελπίδα και ίσως να μην αξίζουμε να έχουμε, αν και το ελληνικό κοινό εκτιμώ ότι έδωσε την απάντηση σε αυτούς που το πιστεύουν.

Συμπλήρωσα καμιά 80αριά ώρες μέσα στο Telekom Center την περασμένη εβδομάδα. Ασχέτως δουλειάς, κούρασης και ταλαιπωρίας δεν μετάνιωσα ούτε ένα λεπτό παραμονής εκεί. Το έζησα από μέσα και είμαι ευγνώμων που μοιράστηκα με αυτόν τον υπέροχο κόσμο αυτή τη μοναδική εμπειρία.
Hellenic Championship τα λέμε του χρόνου!
Θάνος Σταθόπουλος
















































