Ο Ρότζερ Φέντερερ προέρχεται από δύο οδυνηρούς αποκλεισμούς σε Grand Slam διοργανώσεις ενώ δεν κατάφερε να συνεχίσει το εκπληκτικό μομέντουμ που “έχτισε” στην αρχή της σεζόν με την κατάκτηση του Αυστραλιανού Όπεν. Έχει δυνάμεις να συνεχίσει ο “Βασιλιάς”;


 

Το 2018 ξεκίνησε εκπληκτικά για τον 36χρονο τότε Ρότζερ Φέντερερ αλλά η συνέχεια δεν ήταν αυτή που περίμενε…

Μην ξεχνάμε ότι το 2018 ήταν η καλύτερη ever έναρξη της σεζόν στο τουρ για τον Μαέστρο με 18 σερί νίκες που “κόπηκαν” από εκείνο το “καταραμένο” για τον Φέντερερ ματς κόντρα στον Χουάν Μαρτίν Ντελ Πότρο στον τελικό του Indian Wells με τα χαμένα match point, την ήττα και μετά…ο Ρότζερ δεν ήταν πια ο ίδιος…

Ήρθε εκείνος ο πρόωρος αποκλεισμός κόντρα στον Θανάση Κοκκινάκη στο Miami και μετά ο Ελβετός, πιστός στην πολύ πετυχημένη περσινή “συνταγή” αποφάσισε να απέχει της χωμάτινης σεζόν και να επιστρέψει δριμύτερος και πιο φρέσκος στο γρασίδι όπου έχει πολύ πιο ρεαλιστικές ελπίδες για κατάκτηση τίτλων και δη Major.

Ωστόσο, φέτος δεν του βγήκε το πλάνο.

Η απόφασή να παίξει σε δύο τουρνουά προετοιμασίας πριν από Slam του έχει στοιχίσει στο παρελθόν και τελικά συνέβη και φέτος το ίδιο.

Ο Ρότζερ κατέκτησε, δίχως να εντυπωσιάσει, την Στουτγκάρδη, ενώ στο Χάλε τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα φτάνοντας πολύ δύσκολα μέχρι τον τελικό όπου ηττήθηκε δίκαια από τον Μπόρνα Τσόριτς που ήταν καλύτερος.

Και μετά ήρθε το Wimbledon και μια ακόμα “οδυνηρή” ήττα για τον “Βασιλιά” χάνοντας και πάλι match point και το ματς από τον Κέβιν Άντερσον όντας μπροστά με 2-0 σετ…

Έσβησαν έτσι τα όνειρα του 21ου Grand Slam στο αγαπημένο του Wimbledon με τον ίδιο να φαίνεται πολύ πιο “βαρύς” σε σχέση με την “αέρινη” εκδοχή του το 2017.

Ένας χρόνος, βέβαια, από τα 36 στα 37 μετράει διπλά αν όχι ακόμα περισσότερο.

Ο Φέντερερ δεν έχει ξεκάθαρα την περσινή φρεσκάδα, έχασε τη δυναμική που είχε αναπτύξει με το ανανεωμένο του backhand (έκανε και έναν αποτυχημένο πειραματισμό ρακετών) ενώ δεν έχει ούτε το footwork ούτε την περσινή αυτοπεποίθηση.

Αυτά έχουν επηρεάσει σίγουρα και το πνευματικό κομμάτι.

Φέτος τον έχουμε δει να νευριάζει πιο συχνά από ποτέ.

Θυμηθείτε όλο το τουρνουά του Indian Wells και ιδίως τον τελικό όπου ήταν πολύ εκφραστικός και νευρικός, θυμηθείτε και το Χάλε όπου επίσης “τα έχωνε” στον εαυτό του με την κάθε ευκαιρία!

Αυτά είναι σημάδια ότι δεν ένιωθε καλά με το παιχνίδι του και με το σώμα του. Όταν ο Φέντερερ είναι in the zone, δεν θα εκφραστεί ιδιαίτερα, θα συνεχίσει να “μαγεύει” με τα χτυπήματά του και σίγουρα δεν θα βγάλει νεύρα ανυπομονησία στο παιχνίδι του.

Εκείνα τα χαμένα match point κόντρα στον Ντελ Πότρο και τον Άντερσον “σημάδεψαν” την φετινή του χρονιά.

Έδειξε ότι, αν δεν καταφέρει να “σκοτώσει” ένα ματς στην…ώρα του μετά θα μπλέξει άσχημα και στο τέλος είναι πιθανόν και να ηττηθεί μην αντέχοντας πλέον μια “σωματική” μάχη πολλών ωρών.

Μετά το Wimbledon, η ζωή του δεν έγινε “ευκολότερη”…

Στο Σινσινάτι έφτασε μέχρι τον τελικό (βγάζοντας μάλιστα και την υποχρέωση δύο αγώνων τη μέρα-τρομερό επίτευγμα για 37 χρονών άνθρωπο) αλλά στον τελικό κόντρα στον Νόβακ Τζόκοβιτς έκανε μια τόσο κακή εμφάνιση που ανησύχησε δικαιολογημένα τους φίλους του.

Ήταν το πρώτο ματς που, πέραν από νευρικότητα, ήταν τόσο αργός στην κίνησή του, τόσο πολύ off σε όλα τα χτυπήματα, με κακό footwork και μεγάλη ανυπομονησία στο παιχνίδι του.

Η εμφάνιση αυτή δεν ήταν ελπιδοφόρα σε όσα θα ακολουθούσαν στο Αμερικανικό Όπεν και όντως έτσι έγινε.

Μια κρύο μία ζέστη οι πρώτες του εμφανίσεις στη Νέα Υόρκη για να έρθουμε σε ακόμα ένα “καταραμένο” ματς κόντρα στον Τζον Μίλμαν όπου και πάλι έδωσε ρεσιτάλ χαμένων ευκαιριών (χαμένα set point, break point) για να “σκοτώσει” το ματς, δεν το έπραξε, και όταν ο αγώνας “μάκρυνε” σε διάρκεια, ο Αυστραλός άδραξε την ευκαιρία να πάρει μία “σπάνια” νίκη απέναντι στον Ελβετό που έσπασε τα κοντέρ με τα πολλά αβίαστα λάθη…

Πλέον, είδε τον Νόβακ Τζόκοβιτς να επιστρέφει σε τέλεια αγωνιστική κατάσταση, να φτάνει τα 14 Grand Slams ενώ ο Ράφα πάντα “παραμονεύει” στην υπόθεση του GOAT με 17 Major ενώ κάνει και αυτός μια πολύ καλή χρονιά.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, πού βαδίζει ο “Βασιλιάς”;

Στα 37 του, έχει ακόμα το κίνητρο, τα κουράγια, την δίψα του πρωταθλητή να τα βάλει ακόμα με αυτούς τους υπερ-παίκτες (συν τη νέα γενιά) και να παραμείνει σε τροχιά κορυφής;

Η απάντηση είναι, γιατί όχι;

Μόνο αυτός ξέρει άριστα πότε θα πάρει την πολύ δύσκολη τελική απόφαση να πει το οριστικό τέλος.

Ακόμα βρίσκεται στο Νο2(!) της παγκόσμιας κατάταξης, έχει προκριθεί στο World Tour Finals του Λονδίνου, ενώ έχει χάσει πολλά ματς περισσότερη από τη δική του “δυστοκία” να τα “σκοτώσει” παρά ήταν καταφανώς χειρότερος του αντιπάλου του.

Από την άλλη, δεν θα πρέπει να μας παραξενέψει αν ο Φεντ γίνει προοδευτικά όλο και πιο “βαρύς” και δεν καταφέρει αν φτάσει ξανά σε Major τίτλο ή σε άλλη μεγάλη επιτυχία.

Είναι περασμένα 37 και αγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο ενός από τα πιο απαιτητικά αθλήματα από πλευράς σωματικής και πνευματικής κατάστασης…

Κανείς, άλλωστε, δεν κατάφερε να κερδίσει ποτέ τη μάχη με τον χρόνο…

Ό,τι και αν γίνει, it’s not over till…it’s over για τον “Βασιλιά”!

 

Κώστας Αϊτάκης