Τις προάλλες, επιστρέφοντας από το διασυλλογικό κι έχοντας κάνει και μια βόλτα από το ΟΑΚΑ, σκεφτόμουν στη διαδρομή όλα αυτά που έχουμε δει, που έχουμε ζήσει από το τένις τα τελευταία χρόνια. Μάλιστα, γίνονται όλα τόσο γρήγορα που πριν προλάβουμε να “χωνέψουμε” το ένα, έρχεται κάτι άλλο αμέσως μετά.
Δεν αναφέρομαι μόνο στο αγωνιστικό κομμάτι, που φυσικά από εκεί ξεκινούν όλα, αλλά και σε αυτά που έχουν συμβεί στη χώρα μας τουλάχιστον την τελευταία 6ετία.
Τι να πρωτογράψω; Να πιάσω το διάστημα 2019-2025; Αλλεπάλληλα τουρνουά Davis Cup, από το…ανεμοδαρμένο Τατόι (όσοι είχαν βρεθεί εκεί ξέρουν τι εννοώ), τις δύο ελληνικές παρουσίες στο Top-3 σε ATP και WTA; Τα τουρνουά ATP Challenger; Το ATP 250; Στα παραπάνω προσθέστε κι αυτά που…έρχονται.
Να πάμε και στις μικρότερες ηλικιακά κατηγορίες; Αμέτρητοι τίτλοι, ένας Έλληνας παίκτης στην κορυφή της Ευρώπης και στο Νο1 της Tennis Europe κατακτώντας τα πάντα μέσα στο 2025. Είναι πολλά και σίγουρα ακόμα περισσότερα από αυτά που ξεχνάω.
Τσιτσιπάς – Σάκκαρη
Η βάση! Τι να πούμε γι’ αυτά τα παιδιά; Μπορούμε να πούμε κάτι; Γίνεται να μην αναγνωρίσεις αυτά που έχουν πετύχει; Έφτασαν εκεί που έφτασαν, πέτυχαν αυτά που πέτυχαν χωρίς να χρωστάνε κάτι σε κανέναν που βγαίνει και λέει τώρα “ναι, αλλά…”. Αναφέρομαι μόνο στο αγωνιστικό κομμάτι, αυτό με αφορά, τα υπόλοιπα αφορούν άλλου είδους δημοσιογραφία.
Ναι, δεν είμαι της άποψης ότι Τσιτσιπάς και Σάκκαρη είναι το ελληνικό τένις, γιατί αυτό θα ήταν εντελώς άδικο για τους παλιότερους που έδωσαν ψυχή, ταλέντο και ό,τι μπορούσαν να δώσουν για το άθλημα στη χώρα μας. Να μην αναφέρω ονόματα γιατί δεν θα έχουμε τελειωμό.
Όμως, ο Τσιτσιπάς και η Σάκκαρη ήταν σαν αυτούς που κάνουν τις εκπομπές με τις ανακαινίσεις σπιτιών. Που τους καλείς και σου κάνουν ένα σπίτι σαν αυτά που βλέπουμε στα περιοδικά; Κάπως έτσι. Αναμόρφωσαν το ελληνικό τένις. Έκαναν το άθλημα πιο ελκυστικό για τα νέα παιδιά, αλλά κυρίως “υποχρεώσαν” με τις επιτυχίες τους, τους “έξω” να μάθουν ότι η Ελλάδα είναι πλέον μια υπολογίσιμη δύναμη (και) στο τένις.
Και τι δεν είδαμε και τι δεν ζήσαμε με αυτά τα παιδιά. Τελικούς Grand Slam, major ημιτελικούς και μάλιστα στο ίδιο τουρνουά (Roland Garros 2021), τίτλος σε ATP Finals, αμέτρητοι τελικοί σε σημαντικές διοργανώσεις, συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Τα είχατε ξαναδεί; Εγώ πάντως όχι.
Και οι επόμενοι; Είναι εδώ
Η μία επιτυχία μετά την άλλη. Σερί ετών παραμονής στο Top-10 σε ATP και WTA, τεράστιες νίκες που έκαναν πάταγο στην παγκόσμια κοινότητα του τένις. Τσιτσιπάς και Σάκκαρη έφεραν πίσω τους ένα “τσουνάμι” αλλαγών στο ελληνικό τένις.
Τι βγήκε από αυτό το “τσουνάμι”; Πρώτος και καλύτερος ο Στέφανος Σακελλαρίδης. Ο Νο2 Έλληνας τενίστας στην ATP. Ανεβαίνει και συνεχίζει να ανεβαίνει. Δεν το λέω εγώ, τα αποτελέσματα το λένε. Δεν το λέω εγώ, το λέει η σταθερή του παρουσία που θα τον φέρει (λογικά) τουλάχιστον σε προκριματικά Grand Slam το 2026, αν συνεχίσει έτσι.
Τι βγήκε από αυτό το “τσουνάμι”; Ραφαήλ Παγώνης. Τα πρώτα βήματα είναι και προσεκτικά, αλλά και εντυπωσιακά. Η αρχή του δύσκολου ταξιδιού στο τένις είναι εκπληκτική και έχει τραβήξει τα βλέμματα όλης της Ευρώπης. Έχει μπροστά του χιλιόμετρα να διανύσει και να αντέξει, αλλά παράλληλα έχει κάνει όλη την Ελλάδα να τον γνωρίσει από τα 13 του χρόνια!
Να αναφέρω και τους υπόλοιπους; Δέσποινα Παπαμιχαήλ που συνεχίζει ακούραστη να παλεύει, να δίνει τις δικές της μάχες. Αριστοτέλης Θάνος. Να ξεχάσουμε τις ματσάρες που έχει κάνει στα Davis Cup; Τις νίκες που έχει δώσει;
Νομίζετε ότι αυτοί ήταν; Όχι, δεν έχει τέλος. Να αναφέρω τον 17χρονο Οδυσσέα Γελαδάρη που όπως όλα δείχνουν θα βρεθεί στο Grand Slam (juniors) της Αυστραλίας; Τον Αλέξανδρο Αυγέρη; Την 15χρονη Λυδία Παναγιωτίδου, την 14χρονη Κωνσταντίνα Βολονάκη που στα δύο πρώτα ITF Juniors της ζωής της έκανε έναν ημιτελικό και κατέκτησε έναν τίτλο;
Η Ελλάδα “γέμισε” τένις
Να φύγω από το αγωνιστικό. Να πάμε στις διοργανώσεις. Είδαμε και ζήσαμε μετά από 31 χρόνια πρωτόγνωρα πράγματα. Τουρνουά ATP στην Ελλάδα! Και μάλιστα ο σενάριο ήταν καλύτερο και από το να το γράφαμε οι ίδιοι. Δύο τενίστες Top-10 στον τελικό και ο ένας εξ’ αυτών ο Νόβακ Τζόκοβιτς!
Ρίξτε μια ματιά, όποτε μπορείτε κι αν βρείτε τελικό σε 250άρι τουρνουά μεταξύ δύο παικτών Top-10 και μάλιστα στο τέλος της σεζόν, να μου το πείτε και μένα. Επίσης αν έχετε ξαναδεί τελικό ATP 250 παρουσία 16.000 κόσμου ενημερώστε με ξανά…
Τουρνουά Challenger. Σερί, από τον περασμένο Μάρτιο. Από το κανένα τα τελευταία χρόνια, στα 7! Να πάμε και πιο κάτω; Τουρνουά ITF J100 στην Αριδαία. Δύο υπέροχα τουρνουά, σε υπέροχη τοποθεσία. Άλλα ITF τουρνουά σε Πρέβεζα, Αρτα, Αθήνα κλπ. Θέλετε και Tennis Europe; Και από αυτά είχαμε και έχουμε.
Το ελληνικό τένις βγήκε από τη…σπηλιά
Το τένις στην Ελλάδα δεν μεγάλωσε. Μεγάλο ήταν πάντα. Απλά βγήκε από τη…σπηλιά. Ναι, με το ζόρι. Εξαιτίας όλων των παραπάνω. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Ένα τόσο δύσκολο άθλημα είτε για να το παρακολουθήσεις είτε για να το παίξεις, έχει αποκτήσει μια τόσο μεγάλη δυναμική που κερδίζει ολοένα και περισσότερο κοινό. Ξεφεύγει…
Δεν θα ξεχάσω τις εποχές, όχι πολύ μακρινές που οι συνάδελφοι μου, όταν έβλεπαν να γράφω για το τένις είχαν εκείνο το χλευαστικό ύφος (ποιος ασχολείται με το τένις ρε μεγάλε;). Περίπου 10 χρόνια μετά, παίρνουν τηλέφωνο για να μάθουν τι λέει το ρεπορτάζ του τένις.
Χρειάζονται όλα και χρειάζονται όλοι!
Καλά όλα αυτά. Αγωνιστικές επιτυχίες, τουρνουά, το τένις έχει μπει για τα καλά στην αθλητική ζωή των Ελλήνων. Πώς μπορούμε να το διαχειριστούμε και να μην χαθεί μία ακόμη ευκαιρία; Συνεργασία! Συνεργασία, δουλειά, ανοιχτά μυαλά. Από όλους. Από τον πιο ολιγομελή όμιλο αντισφαίρισης της χώρας μέχρι την “κεφαλή” της ΕΦΟΑ.
Θέλουμε τουρνουά, θέλουμε τα πάντα. Ναι, θέλουμε τουρνουά ATP, Challenger, ITF, Tennis Europe. Όλα! Δεν έχουμε την πολυτέλεια, ούτε το χρόνο, για κλάψα, γκρίνια, μικρότητες, ματαιοδοξίες. Τώρα πρέπει να συνεργαστούμε όλοι, τώρα που το τένις στην Ελλάδα γίνεται θέμα συζητήσεων σε όλο τον κόσμο.
Ακαδημία Πιάτι, Τζόκοβιτς και Ελληνικό, Μουράτογλου. Τώρα πρέπει. Θέλουμε ανθρώπους του τένις στο τένις. Όλα τα παιδιά, όλους τους παλιούς παίκτες, όσους μπορούμε. Κελαϊδής, Δανιηλίδου, Οικονομίδης, Γιακούποβιτς, Μοσχούτης, Πέπας, Ροβάς, Γεμουχίδης και πόσοι άλλοι. Τους έχουμε ανάγκη, πρέπει να τους ακούσουμε. Έχουμε ανάγκη την εμπειρία τους, τη γνώση τους. Ως σύμβουλοι, ως παρατηρητές, ως οτιδήποτε.
Ανθρώπους που έχουν βοηθήσει το ελληνικό τένις και θα το βοηθήσουν όποτε χρειαστεί ξανά και είμαι 100% σίγουρος. Έχουμε εξαιρετικούς προπονητές. Έχουμε εξαιρετικούς γυμναστές, φυσιοθεραπευτές. Πολύ καλά στελέχη στο τένις που επίσης μπορούν να βοηθήσουν. Έχουμε την πρώτη ύλη που χρειάζεται για να “χτιστεί” κάτι σε γερή βάση με συνέπεια και συνέχεια.
Με λίγα λόγια, το ελληνικό τένις χρειάζεται προσωπικότητες. Δυνατές προσωπικότητες που να έχουν μεγαλύτερο “εμείς”, παρά “εγώ”.
Δεν θα αφήσω φυσικά το συνάφι μου απ’ έξω. Εννοείται ότι χρειαζόμαστε σωστά ενημερωμένα ΜΜΕ, προκειμένου να ενημερώνει σωστά και χωρίς καμία σκοπιμότητα το κοινό που θέλει να μάθει για το άθλημα στη χώρα μας.
Τι δεν χρειάζεται το τένις στην Ελλάδα; Τσιφλικάδες. Όποιος θεωρεί ότι μπορεί να κάνει τσιφλίκι του το ελληνικό τένις, θα τον “καταπιεί” το ίδιο το άθλημα. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό θα έχει κάνει “ζημία” στο ίδιο το άθλημα. Γι’ αυτό δεν χρειάζονται άνθρωποι που θα επιχειρήσουν να κάνουν το ελληνικό τένις μια “μασονία”, μια “κλίκα”.
Μιας και ολοκληρώνεται το 2025, η ευχή μου θα είναι αυτή: Το 2026 να ενώσει. Να γίνει ένα έτος συνεργασίας, αλτρουισμού και προσπάθειας από όλους για να μην χαθεί μια “χρυσή” ευκαιρία. Έχουμε ήδη χάσει πολλές ευκαιρίες και οι παλαιότεροι το γνωρίζουν καλύτερα από μένα. Το χρωστάμε σε αυτό το άθλημα που είμαι σίγουρος ότι το πονάμε πολλοί και θέλουμε να το δούμε ακόμα πιο ψηλά.
Θάνος Σταθόπουλος
