Αρθρογραφεί ο αναγνώστης του Tennis24, Νίκος Αθανασίου στη στήλη “Η Άποψή μου”


 

Όταν βαριέμαι χαζεύω cult βίντεο στο ίντερνετ. Δεν το υπερηφανεύομαι, αλλά βρίσκω κάποιο ενδιαφέρον όταν βλέπω τον Ραπτόπουλο να βάζει μέλι στην καράφλα του, τον Τάκη να μοιράζει “Άντε γεια” ακόμη και σε παπάδες ή τον Γεωργούντζο να οδύρεται για την κακή πορεία της Μαύρης Θύελλας! Αν νομίζεις όμως ότι έχεις μηδενίσει το “trash-όμετρο” βλέποντας τον συμπαθή κατά τα άλλα Μίστερ Μπούτια να ερμηνεύει αρχαία τραγωδία είσαι μακριά νυχτωμένος… Όποιος έχει βρεθεί σε εκλογές για ανάδειξη Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) σε συγκεκριμένο Αθλητικό Σωματείο Τέννις ξέρει τι πάει να πει αυθεντικό “trash” και ότι τα Παρατράγουδα της Αννίτας (Βας Βας, Κατ μαν κλπ) ωχριούν σε επίπεδο λούμπεν καθώς υπάρχουν και χειρότερα!

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου και της πολιτικής γενικότερα στη χώρα μας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι χαμηλό γι αυτό και βρισκόμαστε σε δυσμενή θέση. Δυστυχώς δεν ακολουθούνται στην πολιτική οι σοβαρές διαδικασίες που ακολουθούνται στα αθλητικά σωματεία τέννις (ή μήπως όχι;). Σας μεταφέρω την εμπειρία μου από σωματείο της επαρχίας. Οι εκλογές στο σωματείο αυτό κανονικά γίνονται κάθε 3 χρόνια σύμφωνα με το Καταστατικό. Βεβαίως, μπορεί και να ξεχαστούν καμιά φορά οι ιθύνοντες και να καθυστερήσουν κανένα χρόνο, γιατί ένα μυαλό έχουμε χειμώνα – καλοκαίρι βρε αδερφέ! Κι εκεί που, μετά βίας τους χειμερινούς μήνες έβλεπες μονοψήφιο αριθμό μελών, με έναν μαγικό τρόπο τριπλασιάζονται τα μέλη! Ενώ σε 32αρι ταμπλό βετεράνων υπήρχαν 10 bye ξαφνικά η αίθουσα είναι γεμάτη μέλη! Μάλλον το τέννις είναι πιο δημοφιλές από όσο νόμιζες. Σκέφτεσαι ότι είναι κάπως ύποπτο (αν είσαι κακοπροαίρετος), αλλά τουλάχιστον θα αυξηθούν τα έσοδα του Σωματείου για την συντήρηση των εγκαταστάσεων.

Έτσι θα μπορείς να παίζεις ΕΣΥ με τους φίλους σου, ενώ οι σκλάβοι (όπως αυτοχαρακτηρίζονται) του ΔΣ δουλεύουν όλη μέρα! Εξάλλου τις εγγραφές των νέων μελών τις έχει κάνει παλαιό και σοβαρό μέλος του Σωματείου, ώριμης ηλικίας που δεν είναι και κανένας απατεώνας… Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις στη φάση αυτή (φυσικά και το έκανα) είναι να συμμετάσχεις με οποιονδήποτε τρόπο: γιατί, ενώ πριν ήσουν θεατής σε όλο αυτό το τσίρκο, μετατρέπεσαι σε πρωταγωνιστή-παρατράγουδο. Ενώ καθόσουν στη θέση σου όμορφα και ωραία, ξαφνικά κάθεσαι στην κούνια με τον Κατ μαν και τον Ταμπάκη για επιτόπιο νταραβέρι! Αν είσαι παρατράγουδο, δεν πειράζει, αν δεν είσαι όμως…

Φυσικά υπάρχει μια διαδικασία που πρέπει να τηρηθεί: η κάλπη είναι διάφανη, τα ψηφοδέλτια με τους υποψήφιους σε αλφαβητική σειρά, ενώ όσα μέλη δεν είναι ταμειακώς ενήμερα τακτοποιούν τις υποχρεώσεις τους εκείνη την ώρα για να έχουν δικαίωμα ψήφου. Τα νέα πρόσωπα-μέλη που συναντάς ήταν τόσο συνεπή, που είχαν φροντίσει από πριν να πληρώσουν την ετήσια συνδρομή τους! Εξάλλου για να αγαπάς το τέννις δεν χρειάζεται να παίζεις κιόλας ούτε και να είσαι παρών στα γήπεδα!

Μαζί με τα νέα πρόσωπα συναντάς και κάποια που έχεις να δεις από τις προηγούμενες εκλογές , συγγενείς υποψηφίων (σύζυγοι, παιδιά κλπ) ή παλαιά φαντάσματα, που όλοι τους όμως είναι οικονομικά τακτοποιημένοι έναντι του σωματείου! Κάποια κυρία που είναι υποψήφια απουσιάζει, άρα μάλλον δεν θα εκλεγεί, ενώ άλλοι υποψήφιοι που είναι παρόντες γράφτηκαν ένα χρόνο πριν, συμπτωματικά όσο χρειάζεται για να έχουν το δικαίωμα αυτό… Περιμένεις να δεις πού θα καταλήξει η ιστορία. Σου φαίνονται κάπως περίεργα όσα βλέπεις, αλλά μάλλον φταίει που είσαι κακοπροαίρετος!

Για να ολοκληρωθεί η διαδικασία χρειάζεται ένα πρόσωπο ακόμη για να συντονίζει τα πράγματα. Εξάλλου σε κάθε τσίρκο υπάρχει ένας κονφερανσιέ και σε κάθε αυλή ένας γελωτοποιός. Επιλέγεται πάντοτε ο πιο γραφικός, δια βοής σχεδόν, αφού τον εγκρίνουν και τα νέα μέλη. Είναι αυτός που φωνάζει ό, τι σκέφτεται δυνατά και από μακριά, συνήθως γελάς με αυτά που λέει ή και μαζί του (παντού υπάρχει αυτή η φυσιογνωμία) και ακούγεται σε όλα τα γήπεδα όπου κι αν παίζεις (από το 1 μέχρι το 19)! Όταν παίζει ο ίδιος όμως απαιτεί ησυχία, γιατί αποσυντονίζεται αλλιώς! Είναι όμως αμερόληπτος επί της διαδικασίας (τουλάχιστον έτσι λέει).

Περιμένεις το αποτέλεσμα μετά από πολλές ώρες αναμονής. Κάποιοι σοβαροί δεν άντεξαν και αποχώρησαν. Βλέπεις, πρέπει να ακούσεις και το λογίδριο και του υποψηφίου, μέλους του απελθόντος ΔΣ, που ενώ παραπονιέται ότι σκοτώνεται για να παίζεις ΕΣΥ, ότι είναι είλωτας και ότι τα έχει παρατήσει όλα για το Σύλλογο επιμένει να είναι ξανά υποψήφιος (τι αυταπάρνηση)! Δύο από τα παλαιότερα μέλη που είναι ξανά υποψήφιοι δεν μιλούν: ξέρουν ότι η διακριτική τους παρουσία θα αναγνωριστεί… Εξάλλου οι ιερές αγελάδες δεν εκφράζουν άποψη παρά μόνο μας τιμούν με την παρουσία τους!

Οι παλιές… καραβάνες του σωματείου προβλέπουν το αποτέλεσμα και κινούνται αναλόγως επιλέγοντας το λιγότερο κακό (λένε). Τι κι αν η παλιά σου φίλη χαρακτήριζε ως άσχετο και νήπιο του τέννις τον προηγούμενο πρόεδρο(λόγω της μικρής του εμπειρίας), τι κι αν ο Θανασάκης έλεγε ότι δεν ήθελε να πληρώνει τις δημόσιες σχέσεις του Γιώργου, που χρωστάει μάλιστα και την ετήσια συνδρομή του, με διοικητή νοσοκομείου της επαρχίας; Όλα αυτά ξεχνιούνται ταυτοχρόνως με την έννοια του αυτοσεβασμού και βγάζουν σέλφι όλοι μαζί!

Στην καταμέτρηση διαπιστώνεις τα παρακάτω:

Συμπτωματικά τα νέα μέλη του σωματείου, που έγραψε ο Γραμματέας ένα χρόνο πριν, ψήφισαν με τον ίδιο τρόπο! Μάλλον θα ήταν τυχαίο…

Η κυρία που απουσίαζε εξελέγη (τουλάχιστον γλιτώσαμε το λόγο της με αναφορές από τα παιδικά της χρόνια και το τι μας έχει προσφέρει )!

Αυτοί οι υποψήφιοι που γκρίνιαζαν ότι είναι είλωτες και ότι θα τα παρατήσουν επίσης εκλέχτηκαν! Ούτε συνεννοημένοι να ήταν. Εξάλλου τι είναι καμιά συμμορία;

Την επόμενη μέρα το παραμύθι έχει τελειώσει. Τι κι αν ο όμορφος τυρέμπορας που εκλέχτηκε δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά, τι κι αν παραιτήθηκαν κάποιοι στην πορεία; Αυτά είναι λεπτομέρειες για κακοπροαίρετους… Αν ο τεράστιος Βαμβακούλας έλεγε ότι μπορούσε να συγκροτηθεί μια τριμελής επιτροπή από 5-6 άτομα, γιατί να μην μπορεί να υπάρχει και ένα 9μελες ΔΣ αποτελούμενο από τρία;

Τα παραπάνω περιστατικά θα είχαν πλάκα, αν δεν συνδυάζονταν με θράσος : γιατί την απάτη, την κοροϊδία και τους τσέτουλες μπορεί κανείς να τους ανεχθεί, το θράσος τους όμως όχι. Μαθήματα ηθικής από απατεώνες που δηλώνουν εθελοντές δεν γίνονται δεκτά. Πάντως για εθελοντές, που δηλώνουν ότι είναι, παραβαίνουν πολλούς νόμους γραπτούς και μη για να εκλεγούν! Αν θέλουν να προσφέρουν στο τέννις και ισχυρίζονται ότι είναι απλώς ένα παιχνίδι που όλοι αγαπάμε, να μάθουν να παίζουν με τους κανόνες, είτε βολεύονται είτε όχι. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου ήρθαν στο μυαλό 2 κλισέ εκφράσεις:

Στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος.

Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος.

ΥΓ1: Οποιαδήποτε όμοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις ΔΕΝ είναι συμπτωματική.

ΥΓ2: Η παραπάνω πραγματικότητα δεν αφορά, ευτυχώς, τα περισσότερα δημοτικά γήπεδα τέννις.

ΥΓ3: Για να προλάβω όσους πιστεύουν ότι με το κείμενό μου προβάλλω-προωθώ τα ιδιωτικά γήπεδα τέννις έναντι των δημοτικών, οφείλω να ξεκαθαρίσω τα πράγματα. Ο ιδιώτης που επενδύει στην επιχείρησή του μπορεί να κάνει ό, τι θέλει, καθώς, όπως στρώνει, κοιμάται.

Υπάρχουν ιδιωτικά γήπεδα, στα οποία σε αντιμετωπίζουν χάλια, αλλά και επιχειρήσεις που έχουν ανθρώπους με ενδιαφέρον και μεράκι για το τέννις όπου οι παροχές είναι άψογες. Υπήρξε ιδιωτική επιχείρηση που, ενώ ήξεραν ότι δεν θα ήμουν τακτικός επισκέπτης (καθώς πήγα ενώ βρισκόμουν σε διακοπές), με αντιμετώπισαν σαν να ήμουν πελάτης για χρόνια.

Σίγουρα έχει συμβεί και το αντίστροφο, οπότε καταλήγουμε ότι καλοί και κακοί υπάρχουν παντού και πάμε παρακάτω. Τα δημοτικά γήπεδα όμως είναι κάτι διαφορετικό. Έχουν φτιαχτεί με δαπάνες του δημοσίου και ανήκουν σε όλους. Το εκάστοτε ΔΣ καλείται να κάνει διαχείριση μόνο σύμφωνα με τον Νόμο και το Καταστατικό και τίποτε άλλο. Άλλο διαχείριση, άλλο κατάληψη-εκμετάλλευση-ιδιοκτησία.

Νίκος Αθανασίου – αναγνώστης Tennis24