Σημαντικό ρόλο στη ζωή ενός επαγγελματία τενίστα παίζει ο hitting ή sparing partner, με τη δουλειά του τελευταίου να είναι εξόχως δύσκολη, καθώς είναι αυτός που πρέπει να πετά τα μπαλάκια στο κατάλληλο ύψος και με τον κατάλληλο γενικότερα τρόπο, ώστε να τα χτυπά ο αθλητής.
«Δεν κυριαρχείς στο πεπρωμένο σου» τονίζει ο Τομάς Ντρουέτ.
Πρόκειται για έναν 31χρονο Γάλλο, επί σειρά ετών hitting partner του Μπέρναρντ Τόμικ, με το πρώην Νο1 της Αυστραλίας να αποδεικνύεται ιδιαίτερα ιδιότροπος και να τα βάζει συχνά με τον Ντρουέτ τον οποίο φιλοξενούσε ο πατέρας του.
«Ήταν πραγματικά εφιαλτικό. Όμως τώρα έμαθα να δουλεύω κάτω από μεγάλη πίεση και αυτό κάνει την οποιαδήποτε άλλη δουλειά ευκολότερη» καταλήγει ο Ντρουέτ.
Για το ευρύ κοινό που μπορεί να έχει παρακολουθήσει κάποιες προπονήσεις των κορυφαίων, οι hitting partners δεν είχαν και πολύ περισσότερες δικαιοδοσίες απ’ αυτούς που κουβαλάνε τις τσάντες των αθλητών. Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι πολλοί απ’ αυτούς κάνουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα. Έχουν λόγο στην τακτική που πρέπει να έχει το «αφεντικό» τους κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, ενώ άλλοι κάνουν και scouting αντιπάλου. Ο Άντι Μάρεϊ είναι ένας από τους αντισφαιριστές που στηρίζεται πολύ και στους hittng partners του, καθώς του αρέσει να παίρνει πολλές διαφορετικές γνώμες.
«Εκτελώ πάντα τα καθήκοντά μου. Αναλύεις τον επόμενο αντίπαλο, δίνεις τις πληροφορίες που συλλέγεις και ελπίζεις ότι θα τις χρησιμοποιήσουν στο γήπεδο. Πρόκειται για γενικά πράγματα, όπως ‘πρόσεχε το σερβίς’, ‘χτύπα από πίσω μπαλιές’ ή ‘θυμήσου πως είναι δυνατή στις backhand επιστροφές της» δηλώνει ο Τζο Σιριάνι, Αυστραλός, πρώην hitting partner των Άνα Ιβάνοβιτς και Ευγενί Μπουσάρ.
Είναι πάντως αξιοσημείωτο αυτό που προσπαθούν να πετύχουν οι hitting partners μετά την έρευνα του αντιπάλου την οποία κάνουν. Προσπαθούν, πετώντας το μπαλάκι, να μιμηθούν τα χτυπήματα που έχουν διακρίνει ότι εκείνος έχει, πράγμα που ασφαλώς δεν είναι εύκολο. Απαιτεί ευελιξία, πολύ μεγάλη επιδεξιότητα και ασφαλώς πολύ ταλέντο. Πολλοί από τους hitting partners έχουν σίγουρα ονειρευτεί έστω και μία φορά στη ζωή τους ότι πρωταγωνιστούν στα courts. Έτσι, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό.
Ο Άντι Φιτζπάτρικ, για παράδειγμα, ήταν τα προηγούμενα χρόνια ο… παρτενέρ της Σλόαν Στίφενς, όμως όταν ήταν μικρός, ο Βρετανός πρωταγωνιστούσε στα junior τουρνουά και λογιζόταν ως ένας από τους μελλοντικούς πρωταγωνίστριες της ΑΤΡ. Βλέποντας, όμως, όταν έφτασε στα 24 ότι δεν μπορούσε να εκπληρώσει τις προσδοκίες, αφού βρισκόταν και μετά από αρκετή προσπάθεια, στο Νο461 της παγκόσμιας κατάταξης, αποφάσισε να σκεφτεί το μέλλον του και εντέλει άλλαξε καριέρα. Τα παράτησε από τενίστας, όμως δεν μπορούσε να αφήσει και το τένις. Προπονούταν με τον Ρότζερ Φέντερερ και κάπως έτσι τράβηξε τα βλέμματα και προσελήφθη από τη Σλόαν Στίφενς.
«Για να φτάσει κανείς σε υψηλότερο επίπεδο από το δικό μου χρειάζεται μεγάλη υποστήριξη, την οποία εγώ δεν είχα. Ως hitting partner, μπορώ να παίζω τένις, να βγάζω ένα σταθερό εισόδημα, πράγμα που ποτέ δεν είχα, και να διατηρούμαι και σ’ ένα σχετικά καλό αγωνιστικό επίπεδο.
Ο Φιτζπάτρικ έχει πεντάστερα ξενοδοχεία και βρίσκεται στις λίστες καλεσμένων πολλών κοσμικών πάρτι, απολαμβάνοντας γενικότερα μία χλιδάτη ζωή, ενώ το γεγονός ότι τόσο αυτός όσο και ο Σιριάνι γνωρίζουν πολύ καλά πρόσωπα και καταστάσεις από τον χώρο του τένις παίζει σπουδαίο ρόλο στη δουλειά τους. Η τελευταία, ωστόσο, δεν προσφέρει ασφάλεια. Επί παραδείγματι, η αποτυχία της Σλόαν Στίφενς στο Wimbledon του περασμένου καλοκαιριού οδήγησε τον Φιτζπάτρικ στο να ψάχνει για εργασία μέσα στον καλοκαίρι. Εντέλει, προσλήφθη από την Ούρσουλα Ραντβάνσκα.
Οι hitting partners, πάντως, που δουλεύουν σκληρά, χάνουν και τον ύπνο τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σάσα Μπαζίν, γνωστού και ως «Big Sascha», που εργαζόταν για τη Σερίνα Γουίλιαμς από το 2007 και ακόμη και όταν η θρυλική Αμερικανίδα απουσίασε για μεγάλο διάστημα από τα courts το 2010-2011, εξαιτίας πνευμονικής εμβολής και προβλήματος στο στομάχι, ο Μπαζίν δεν έχασε τη θέση του και πληρωνόταν κανονικά.
Ο Μπαζίν δεν είναι ένας απλός hitting partner, αλλά πολλά περισσότερα. Είναι λίγο προπονητής, λίγο συμβουλάτορας, λίγο baby-sitter, λίγο ένας όμως όταν η Σερίνα θέλει να κλάψει και λίγο σωματοφύλακας. Το Νο1 της WTA τον πλήρωνε αδρά, αλλά έχει και πολλές απαιτήσεις.
«Το πόσο κοστίζεις εξαρτάται από το πόσο σε εμπιστεύεται ο τενίστας αλλά και από το πόσο πετυχημένος είσαι. Μερικούς hitting partners τους ενδιαφέρει απλά το να χτυπούν το μπαλάκι. Εγώ, όμως, ποτέ δεν είδα τον εαυτό μου όπως βλέπει τον δικό του εαυτό κάποιος που κουβαλάει τσάντες. Πάντα ήθελα να είμαι και λίγο προπονητής και ψάχνω ευκαιρίες για να βοηθάω τον παίκτη μου» αναφέρει ο Ντουρέτ, που πέρα από τον Μπέρναρντ Τόμικ έχει επίσης στο βιογραφικό του τους Τζο-Γουινφρίντ Τσονγκά και Μαριόν Μπαρτολί.
Ο Σάσα αυτή την εποχή είναι hitting partner της Αζαρένκα.
Ο Ντουρέτ έχει δημιουργήσει τη δική του ακαδημία για νεαρούς ταλαντούχους τενίστες, ενώ ο Μπαζίν, από την πλευρά του, θα ήθελε να εξακολουθήσει να είναι hitting partner και μετά τη συνταξιοδότηση της Αζαρένκα και έχει πλεονέκτημα σ’ αυτό, ως προς το γεγονός ότι είναι άντρας με πολύ μεγάλη γνώση και εμπειρία στο γυναικείο τένις. Εξάλλου, την τελευταία δεκαετία, το γυναικείο τένις έχει εξελιχθεί τόσο πολύ που οι καλύτερες τενίστριες στον κόσμο μπορούν να ανταγωνιστούν επάξια άντρες τενίστες και αυτός είναι ένας από τους λόγους που άνδρες και γυναίκες συχνά προπονούνται μαζί, ότι δεν υπάρχει δηλαδή χαοτική διαφορά στις επιδόσεις, κάτι που ενδεχομένως ίσχυε παλιότερα.
«Στις προπονήσεις τώρα χτυπάμε το μπαλάκι δυνατά και από πίσω. Όταν ήμουν μικρότερος και δούλευα με την Άννα Κουρνίκοβα, εκείνη ήταν πολύ καλή παίκτρια αλλά δεν είχε τα χτυπήματα της Ιβάνοβιτς ή της Μπουσάρ. Οι γυναίκες είναι δυνατότερες και γρηγορότερες στις μέρες μας. Στο μόνο στο οποίο διαφέρουν από τους άντρες είναι το σερβίς και η κίνηση στο court. Επίσης, οι άντρες έχουν μεγαλύτερη ποικιλία στα χτυπήματα. Οι γυναίκες αν και ξέρουν όλα τα χτυπήματα, δεν τα χρησιμοποιούν όλα.
Πολλοί από τους hitting partners, πάντως, υποστηρίζουν ότι μεγάλο μέρος της δουλειάς τους γίνεται και εκτός court, στον ψυχολογικό και συναισθηματικό τομέα. «Πρέπει να έχεις τον παίκτη σου χαρούμενο. Προσπάθησε να τον κάνεις να χαμογελά και να έχει καλή διάθεση. Να μην κάνει άσχημη εξωαγωνιστική ζωή. Να είναι προσηλωμένος στον στόχο του. Η επικοινωνία είναι βασικό κομμάτι και πρέπει να ξέρεις και να βρεις τον τρόπο ώστε η συνεργασία σας να είναι όσο το δυνατόν καλύτερη» υποστηρίζει ο Σιριάνι.
Όσον αφορά στον Μπαζίν, που εργαζόταν για εφτά χρόνια στο πλευρό της Σερίνα Γουίλιαμς, είχε μάθει τα κουμπιά της. Ήξερε πότε να την ηρεμήσει και πότε να την κάνει να παθιαστεί. Όμως, το δύσκολο έργο το έχει μετά από οδυνηρές ήττες της Αμερικανίδας.
«Ο καθένας είναι διαφορετικός. Μερικοί παίκτες θέλουν να μιλούν ξεκάθαρα για τις ήττες μετά από κάποιον αγώνα, αλλά σε κάποιους όλους πρέπει να δίνεις χώρο και χρόνο να σκεφτούν μόνοι τους τι έφταιξε. Φυσικά, θα υπάρξουν και δάκρυα. Μεγάλες στιγμές, μεγάλα τουρνουά. Αν εκεί που τα πηγαίνει καλά σ’ ένα παιχνίδι, ξαφνικά χάσει, αυτό είναι δύσκολο και άσχημο, οπότε εσύ πρέπει να είσαι εκεί και να προσπαθείς να δείχνεις θετικός και αισιόδοξος» συνεχίζει ο Σιριάνι.
Πολλές φορές hitting partner και παίκτης διαφωνούν και μαλώνουν, όμως οι κορυφαίοι αθλητές γνωρίζουν ότι πρέπει να αφήσουν στην άκρη τον εγωισμό τους και αυτό κάνουν συνήθως.
«Μπορεί να σταματήσεις ανά πάσα στιγμή να συνεργάζεσαι με παίκτες. Αλλά δουλεύοντας με τον Τσονγκά ήταν μία καλή εμπειρία. Είναι πολύ γενναιόδωρος. Σχεδόν γίνεσαι μέρος της οικογένειάς του. Αγαπώ την αύρα που εκπέμπει. Λέει στην ομάδα του: ‘Κερδίζουμε μαζί, χάνουμε μαζί, και όταν δουλεύουμε, υποφέρουμε μαζί’. Αυτή η στάση βοηθάει τον παίκτη γιατί στις δύσκολες στιγμές όλη η ομάδα συσπειρώνεται γύρω του και η κατάσταση μπορεί να αλλάξει» καταλήγει ο Ντρουέτ.
Επιμέλεια: Βασίλης Μαυρόπουλος
