|
|
Καμία απολύτως... έκπληξη |
|
24.11.09 |
 Όσοι εκπλαγήκατε από την (νέα) ήττα του Ράφαελ Ναδάλ, ξε-εκπλαγείτε... Προσωπικά δεν μου προξένησε καμία απολύτως έκπληξη τόσο η ήττα όσο και η εμφάνιση του Ισπανού στην πρεμιέρα του στο ATP World Tour Finals του Λονδίνου κόντρα στον σαφώς πιο επικίνδυνο, αυτή την εποχή, Ρόμπιν Σόντερλινγκ ο οποίος εξελίσσεται σε δήμιο του Ράφα.
Όσοι επίσης παρακολουθείτε τακτικά τα γραπτά μου, θα έχετε διαπιστώσει ότι τρέφω μια ιδιαίτερη εκτίμηση στον Ράφαελ Ναδάλ τον οποίον είχα χαρακτηρίσει τον επόμενο τενίστα που θα καταρρίψει το ρεκόρ κατακτήσεων σε Grand Slam, χωρίς να παύω να το πιστεύω (ίσως όχι τόσο πολύ...).
Όμως, όποιος παραβλέπει ότι το πάλαι ποτέ "κτήνος" έχει μετατραπεί σε... αρνάκι έτοιμο για σφαγή, συγνώμη αλλά χρειάζεται οφθαλμίατρο.
Καταρχήν ξεκαθαρίζω ότι δεν θα μπω καν στη διαδικασία διαλόγου με όσους υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη του Ναδάλ, οφείλεται αποκλειστικά σε παράνομες... ενέργειες και πείτε με ηλίθιο, πείτε με αδαή... έστω ονειροπόλο! "Από τότε που η WADA εντατικοποίησε τους ελέγχους" σου λέει "ο Ναδάλ έχει μείνει μισός, δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του, είναι πιο αργός και από... ριπλέι".
Στο ότι έχει μείνει μισός και ότι πλέον χρειάζεται... αίτηση για να φτάσει την μπάλα, δεν είναι ψέμα. Εντάξει, λίγο υπερβολικό το ύφος αλλά κάπως έτσι είναι. Τενίστες που πριν τους είχε για πρωινό (Σόντερλινγκ, Τσίλιτς, Ντελ Πότρο), πλέον παλεύει για να φύγει απ'το court με μια τιμητική ήττα.
Νομίζω ότι όντως έχει γίνει μια προσπάθεια στην σωματική διάπλαση του Ναδάλ, ώστε τα ούτως ή άλλως ταλαιπωρημένα του γόνατα, να μπορούν να αντέξουν το βάρος του σώματός του. Αυτό, όπως είναι λογικό, έχει επίπτωση στην αγωνιστική παρουσία του Ναδάλ ο οποίος φαίνεται να προσπαθεί να αλλάξει τρόπο παιχνιδιού και να γίνει λιγότερο "αυτοκαταστροφικός" (έχετε διαπιστώσει και εσείς την επιμονή του Ναδάλ στο backhand slice το οποίο είναι σαφώς πιο ξεκούραστο απ'το κανονικό με τα δύο χέρια το οποίο είναι ιδιαίτερα επίπονο για τα γόνατα οποιουδήποτε τενίστα, πόσω μάλλον του Ναδάλ που έχει και πρόβλημα).
Αυτό, σε συνδυασμό με τα προβλήματα που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της χρονιάς (τραυματισμοί σε γόνατα, κοιλιακούς, διαζύγιο των γονιών του) δημιουργεί το τραγικό, ομολογουμένως, θέαμα που παρουσιάζει ο Ναδάλ.
Η πρόκριση στα ημιτελικά του Masters Cup είναι από δύσκολη έως αδύνατη και την είχα προβλέψει σε πρόσφατο άρθρο, όχι γιατί είμαι μάντης αλλά γιατί βλέπω ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή, για την ακρίβεια τους τελευταίος 3-4 μήνες, ο Ράφα είναι σκιά του εαυτού του...
Κλείνοντας, πιστεύω ακράδαντα (όσο και ο ίδιος ο Ναδάλ) ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που θα επιστρέψει στα γνωστά στάνταρ υψηλά επίπεδα απόδοσης. Η χειμερινή διακοπή θα του κάνει πολύ καλό και θέλω να ελπίζω ότι το 2010 θα συνεχιστεί η μεγαλύτερη μονομαχία στην ιστορία του αθλήματος, με τον Φέντερερ, γιατί πραγματικά το χρειάζεται το τένις.
Μαρίνος Ταχτσίδης -
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
|
|
|
|
RSS