Πλησιάζοντας στο Παρίσι
25.05.17
Image Έχουμε μπει πια στην τελική ευθεία που μας οδηγεί στο Παρίσι και στο δεύτερο χρονικά Grand Slam της σεζόν το Roland Garros, φτάνοντας έτσι σιγά σιγά στην κορύφωση και ολοκλήρωση της φετινής χωμάτινης σεζόν.

Μιας περιόδου που χωρίς αμφιβολία είχε ως τώρα έναν μεγάλο πρωταγωνιστή, τον αναμενόμενο αφού μιλάμε για χώμα, τον Ραφαέλ Ναδάλ.

Ο πλήρως αναγεννημένος Ισπανός δείχνει να βρίσκεται στην top φόρμα του ακριβώς την περίοδο που το επιζητούσε, αφού είναι πασίγνωστο ότι η clay seazon ήταν ανέκαθεν για τον Ράφα η απόλυτη στόχευση και πάντα ο προγραμματισμός του, ήταν το peak του σε επίπεδο αγωνιστικής κατάστασης να έρχεται την άνοιξη στα χωμάτινα γήπεδα.

Η φετινή αναγέννηση του Ναδάλ είχε γίνει ευδιάκριτη από το πρώτο τρίμηνο της χρονιάς στα hard courts, έστω και αν δεν κατέκτησε κάποιον τίτλο και αυτό γιατί είχε βρεί μπροστά του έναν καταπληκτικό και ανίκητο Φέντερερ. Φαινόταν όμως ότι είχε επιστρέψει. Και ήταν δεδομένο ότι στο χώμα όπου διαχρονικά δεν έχει απλά τις συντριπτικά περισσότερες επιτυχίες του αλλά έχει μεγαλουργήσει, θα έβαζε και τη σφραγίδα στο μεγάλο του comeback. Όπερ και εγένετο.

Στα τέσσερα τουρνουά χώματος που πήρε μέρος ο Ναδάλ, κατέκτησε με εμφατικό τρόπο τα τρία, δύο εκ των οποίων Masters- Μόντε Κάρλο, Μαδρίτη-ισοφαρίζοντας τον Τζόκοβιτς στους 30 τίτλους στις κατακτήσεις Masters, συν το 500άρι της Βαρκελώνης.

Και το βασικότερο ενδεχομένως, είναι οτι ο Ράφα έφτασε σε αυτούς τους τίτλους αποδίδοντας έξοχο τένις, που σε κάποιες περιπτώσεις δεν θύμιζε μόνο τον παλιό καλό Ναδάλ αλλά ίσως και να τον ξεπερνούσε. Ο Ισπανός έχει κάνει πολύ σκληρή δουλειά και είναι τρομερά βελτιωμένος αγωνιστικά σε τομείς που κάποτε εμφανώς υστερούσε, συγκριτικά με τα υπερόπλα του που ήταν πάντα το απίστευτο topspin reverse forehand του, η αέναη κίνηση στο court και οι extreme άμυνες.

Βλέπουμε λοιπόν φέτος έναν Ναδάλ να έχει ανεβάσει εμφανώς το επίπεδο και την αποτελεσματικότητα στο backhand του και να το εμπιστεύεται πλέον περισσότερο, μειώνοντας έτσι αισθητά και τα αμέτρητα run around forehand που εκτελούσε στο παρελθόν, που τον έκαναν μεν να αισθάνεται πιο ασφαλής στους κρίσιμους πόντους αλλά και που απαιτούσαν περισσότερη κατανάλωση ενέργειας.

Επίσης και το service του παρουσιάζεται καλύτερο ειδικά το wide serve, δίνοντάς του εύκολους πόντους. Και παρατηρούμε πια οτι έχει αρχίσει να ανεβαίνει στο φιλέ συχνότερα, εκτελώντας με βολέ με πολύ καλά ποσοστά επιτυχίας, ένας τομέας που πάντα απορούσα γιατί δεν τον εκμεταλλεύεται σε τακτική βάση, γιατί νομίζω οτι το touch του στο netcourt είναι από τα πιο αποδοτικά που υπάρχουν στο tour.

Ο Ράφα Ναδάλ με τις εξαιρετικές εμφανίσεις που έχει πραγματοποιήσει μέχρι τώρα σε όλη τη χωμάτινη περίοδο, παρουσιάζεται αναμφίβολα να έχει ξεκάθαρο προβάδισμα στην κούρσα των φαβορί για το Γαλλικό Open που ακολουθεί. Ένα προβάδισμα βέβαια που για να είμαστε απόλυτα αντικειμενικοί δείχνει τόσο εμφανές συνεπικουρούμενο και από τη μέτρια έως κακή κατάσταση που έχουν δείξει να βρίσκονται στην παρούσα φάση οι άμεσοι ανταγωνιστές του, όπως για παράδειγμα ο Μάρεϊ, ο Τζόκοβιτς ή ο Βαβρίνκα.

Ο Άντι Μάρεϊ δεν θυμίζει φέτος σε καμία περίπτωση τον τενίστα που το δεύτερο εξάμηνο της περσινής χρονιάς παρουσιάστηκε σαρωτικός και παίζοντας το καλύτερο τένις της καριέρας του, έφτασε δικαίως στο Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης. Από την αρχή της σεζόν ο Βρετανός δείχνει υποτονονικός, άνευρος και οι εμφανίσεις του είναι στο σύνολό τους σχεδόν απογοητευτικές. Στο Παρίσι ο Μάρεϊ θα προσπαθήσει, πράγμα που δεν φαίνεται διόλου εύκολο αυτήν τη στιγμή, να βρει ξανά τη σπίθα που θα τον τονώσει και θα του ξαναδώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο που πρέπει να έχει το Νο 1 του κόσμου.

Ο Σταν Βαβρίνκα ξεκίνησε δυναμικά τη σεζόν με ημιτελικό στην Αυστραλία και τελικό στο Indian Wells- με αμφότερες ήττες αλλά από έναν διαστημικό εκείνη την περίοδο Φέντερερ- δίνοντας πολλες υποσχέσεις για μια σπουδαία συνέχεια. Μια συνέχεια όμως που μέχρι τώρα στα χωμάτινα courts είναι πολύ κατώτερη των απεριόριστων δυνατοτήτων του.

Ο θριαμβευτής στο Roland Garros του 2015, έρχεται φέτος στο Παρίσι ως ένα μεγάλο ερωτηματικό. Από τη μία πλευρά υπάρχει το αρνητικό πρόσημο των μετριότατων εμφανίσεων που πραγματοποιεί εδώ και πολύ καιρό τώρα, αλλά από την άλλη όλοι γνωρίζουν οτι όταν ο Βαβρίνκα ξεδιπλώσει όλο το τενιστικό του ταλέντο, είναι πολύ δύσκολο να ηττηθεί από τον οποιονδήποτε.

Αν όμως λογίζεται ως ερωτηματικό ο Βαβρίνκα, τι θα πρέπει να πει κανείς για τον Νόβακ Τζόκοβιτς...

Για χρόνια ο Νόλε αποζητούσε με μανία το τρόπαιο του Roland Garros με το οποίο θα συμπλήρωνε το θρυλικό Grand Slam καριέρας, επίτευγμα που ελάχιστοι παίκτες έχουν καταφέρει στην ιστορία του τένις. Μετά από αρκετές προσπάθειες που πλησίαζε τόσο πολύ και κάποιους χαμένους τελικούς, επιτέλους το 2016 ο μεγάλος Σέρβος γεύτηκε τη χαρά να κατακτήσει το πολυπόθητο τρόπαιο, κάτι άλλωστε που δικαιούτο να καταφέρει ως ένας από τους μεγαλύτερους και πιο ολοκληρωμένους τενίστες όλων των εποχών.

Αλλά ξαφνικά και χωρίς κάποιο ουσιαστικό και προφανή λόγο, ο Τζόκοβιτς αμέσως μετά τον περσινό του θρίαμβο στο Παρίσι, άρχισε να παρουσιάζει ένα αγνώριστο αγωνιστικό πρόσωπο που μέχρι και σήμερα δεν έχει καμία σχέση με τον τενίστα-ρομπότ, με τον αθλητή-κομπιούτερ, που μας είχε αφήσει άναυδους με το υπεραποτελεσματικό-καθηλωτικό παιχνίδι του και που για μεγάλα διαστήματα τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζε σχεδόν ατρόμητος. Με άμεση συνέπεια, 12 μήνες μετά την κατάκτηση του Παρισινού Slam να έχει κερδίσει μόλις δύο τίτλους, το Masters του Τορόντο πέρυσι και το 250άρι στην Ντόχα φέτος. Συγκομιδή πενιχρή για τα δεδομένα του τεράστιου Σέρβου τενίστα.

Ο Νόλε μετά τον τίτλο στο Παρίσι θαρρείς πως άδειασε εντελώς ψυχολογικά, μη δείχνοντας από εκεί κι έπειτα τον ίδιο ζήλο και την ίδια αυτοσυγκέντρωση με πριν, μια αυτοσυγκέντρωση παροιμιώδη. Τουλάχιστον αυτό φαίνεται από τις κινήσεις του μέσα στο court και φυσικά αυτό είχε αντίκτυπο και στα αγωνιστικά του αποτελέσματα. Στην πορεία αυτών των 12 μηνών ο Τζόκοβιτς αποσυναρμολόγησε και όλο το προπονητικό stuff που είχε στο πλευρό του όλα αυτά τα χρόνια και που μαζί είχαν συμπορευθεί σε αμέτρητες επιτυχίες, γεγονός που αν μη τι άλλο προξένησε εύλογες απορίες.

Η πρόσφατη πρόσληψη του Άντρε Άγκασι, ενός από του μεγαλύτερους θρύλους του αθλήματος, που ανακοινώθηκε από τον Νόλε αμέσως μετά τον χαμένο τελικό της Ρώμης από τον Ζβέρεφ, δείχνει σαν να είναι το σημείο από το οποίο θέλει να κάνει την "επανεκκίνηση" στη σπουδαία καριέρα του, η οποία είναι δεδομένο ότι θα έχει μακρά συνέχεια. Είναι τόσο μεγάλη η αθλητική προσωπικότητα του Νόβακ Τζόκοβιτς, που είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο οτι αργά ή γρήγορα θα ξαναμπεί στη λεωφόρο των επιτυχιών.

Στο Masters της Ρώμης, στον τελευταίο μεγάλο σταθμό πριν το Γαλλικό Open, o Νόλε έδειξε να βρίσκεται σε μια κάποια διαδικασία επιστροφής, βγάζοντας ένα πείσμα και έναν αθλητικό εγωισμό που θύμισε κάτι από τον γνωστό Τζόκοβιτς. Φυσικά ο ημιτελικός του απέναντι στον Τιμ, ήταν με διαφορά το καλύτερο παιχνίδι που έχει κάνει από τη στιγμή της πτώσης του, πριν ηττηθεί στον τελικό από έναν εκπληκτικό Αλεξάντερ Ζβέρεφ.

Πως θα παρουσιαστεί στο Παρίσι φέτος? Αναμφίβολα δεν είναι το κορυφαίο φαβορί όπως ήταν χωρίς αντίρρηση τα τελευταία χρόνια. Η λογική και τα πεπραγμένα του τελευταίου διαστήματος αυτό δείχνει. Αλλά όταν μιλάμε για έναν υπεραθλητή όπως είναι ο Τζόκοβιτς, θα πρέπει πάντα να υπολογίζουμε οτι τουρνουά όπως το Roland Garros, ένα από τα σημαντικότερα ραντεβού της χρονιάς, στο οποίο άλλωστε είναι και ο υπερασπιστής του τίτλου, ίσως να είναι και η αφορμή να τον ενεργοποιήσει, να του δώσει το ερέθισμα για την ολική επαναφορά του...

Σαν ένα από τα σπουδαιότερα γεγονότα της χωμάτινης περιόδου έως τώρα, δεν μπορεί παρά να μην αναγνωριστεί η κατάκτηση του 1ου τίτλου Masters της καριέρας του, μιας καριέρας που προδιαγράφεται λαμπρής, από τον 20χρονο Αλεξάντερ Ζβέρεφ στην Ρώμη. Ένα τεράστιο τενιστικό ταλέντο που εδώ και κάποια χρόνια που μας συστήθηκε, έδειξε αμέσως οτι είναι παίκτης πολύ μεγάλης ποιότητας, έχοντας όλα τα συστατικά στο παιχνίδι του που θα τον οδηγήσουν πολύ ψηλά.

Στον τελικό του Foro Italico και απέναντι σε έναν θρύλο του τένις όπως είναι ο Τζόκοβιτς, έδειξε με τον τίτλο που κατέκτησε και τυπικά οτι μπορεί πια να ανταγωνιστεί τον οποιονδήποτε, αφού σε ένα πολύ μεγάλο ματς εκτός από σπουδαίο αγωνιστικό επίπεδο έβγαλε και χαρακτήρα. Δε φοβήθηκε το όνομα του κορυφαίου αντιπάλου του και την κρισιμότητα του αγώνα καμία στιγμή και έδειξε οτι είναι φτιαγμένος από τα υλικά που είναι πλασμένοι οι πρωταθλητές.

Παρενθετικά και με αφορμή τη μεγάλη επιτυχία του Σβέρεφ στην Ρώμη, θα επαναλάβω αυτό που είχα πει και παλαιότερα και συνεχίζω να το πιστεύω ακράδαντα, χωρίς προφανώς να "κομίζω γλαύκας εις Αθήνας" αφού είναι κάτι πασίδηλο, οτι ο Αλεξάντερ Σβέρεφ, ο Ντόμινικ Τιμ και ο Νικ Κύργιος, έχουν καθαρά ξεχωρίσει από όλους τους υπόλοιπους τενίστες της γενιάς τους και θα είναι αυτοί που θα απασχολήσουν περισσότερο, στο εγγύς και στο απώτερο μέλλον, όλον τον τενιστικό πλανήτη. Τρεις παίκτες που ξεχειλίζουν από ταλέντο και όλα δείχνουν πως αυτοί θα πάρουν τα ηνία κάποια στιγμή στην κορυφογραμμή του παγκόσμιου τένις.

Δεν θα πρέπει όμως να μας φανεί καθόλου απίθανο ακόμα και τώρα στο φετινό Roland Garros, η νέα γενιά με κύριους εκπροσώπους αυτούς τους τρεις, να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο Παρίσι και να φτάσει πολύ μακριά στο τουρνουά. Έχουμε πολύ πρόσφατο παράδειγμα την Ρώμη, με το μαγικό παιχνίδι του Τιμ και τη νίκη του απέναντι στον Ναδάλ και τον τελικό θρίαμβο του Σβέρεφ απέναντι στον Τζόκοβιτς, που αποδεικνύει οτι οι μεγάλοι νιώθουν πιο έντονα πια την ανάσα και την άνοδο επιπέδου των νεώτερων.

Ένα φετινό Roland Garros που δυστυχώς όπως και πέρυσι, θα είναι αισθητή η απουσία του κορυφαίου τενίστα όλων των εποχών Ρότζερ Φέντερερ. Ενός Φέντερερ που μετά τις καταπληκτικές εμφανίσεις του στο πρώτο κομμάτι της σεζόν, αποφάσισε να παρακάμψει όλη τη χωμάτινη περίοδο ακόμα και το Γαλλικό Major, θέλοντας να προσηλωθεί στη συνέχεια της χρονιάς που ακολουθούν οι αγαπημένες του επιφάνειες, το γρασίδι και τα hard courts.

Παρότι αυτή η απουσία του μαέστρου από το Παρίσι είναι ένα γεγονός που προφανώς δυσαρέστησε κάθε γνήσιο και νουνεχή λάτρη του τένις, εν τούτοις ενδεχομένως στην πορεία της σεζόν που έχει πολύ δρόμο ακόμα, μπορεί να αποδειχθεί μια πολύ έξυπνη κίνηση από τον μεγάλο Ελβετό. Ο Φέντερερ βλέποντας την κορυφαία αγωνιστική φόρμα που βρίσκεται φέτος, που είχε και ως αντίκρυσμα τις τεράστιες επιτυχίες του, δείχνει να μελετάει επιμελώς το κάθε του βήμα και κάνοντας οικονομία δυνάμεων, προτίμησε να θυσιάσει το Παρισινό Slam που αντικειμενικά θα είχε και τις περισσότερες δυσκολίες να το κατακτήσει, κυνηγώντας στη συνέχεια της χρονιάς μεγάλους στόχους. Και σύμφωνα με αυτόν τον Φέντερερ που θαυμάσαμε και εκστασιαστήκαμε μέχρι τον Μάρτιο, αυτοί οι στόχοι έχουν πολλές πιθανότητες να πραγματοποιηθούν...

Την ιστορία όμως του φετινού Roland Garros θα την γράψουν φυσικά οι συμμετέχοντες σε αυτό.

Και έχοντας πια ολοκληρωμένη εικόνα της προπαρασκευαστικής περιόδου, τα συμπεράσματα καταλήγουν σαφέστατα οτι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για να υψώσει τη βαρύτιμη κούπα στον ουρανό του Philippe Chatrier είναι ο Ραφαέλ Ναδάλ.

Ο άνθρωπος που έχει ήδη γράψει τη μεγαλύτερη ιστορία στις σελίδες του βιβλίου του Γαλλικού Grand Slam, θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να πετύχει τον κορυφαίο στόχο του για τη φετινή χρονιά, να κατακτήσει για 10η φορά το "Κύπελλο των Σωματοφυλάκων". Ένας αριθμός πραγματικά αδιανόητος, ένα επίτευγμα μοναδικό!

Τα δεδομένα όλα συνηγορούν και καταδεικνύουν τον Ράφα, αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε οτι στο Παρίσι θα βρίσκεται και ο Νόλε και ο Άντι και ο Σταν και οι υπόλοιποι επίδοξοι πρωταγωνιστές, που θα προσπαθήσουν να αμφισβητήσουν και να ανατρέψουν αυτό το προβάδισμα που δείχνει να έχει ο μεγάλος Ισπανός.

Όλα θα πρέπει να αποδειχθούν μέσα στο court, γιατί κανένας ασφαλώς δε μπορεί να είναι ποτέ σίγουρος για τίποτα και ειδικά όταν αναφερόμαστε στο τένις και στον αθλητισμό. Ένα από τα κύρια συστατικά άλλωστε αυτού του μαγικού φίλτρου που κάνουν τα σπορ τόσο συναρπαστικά, είναι το αναπάντεχο, το απροσδιόριστο, το απρόβλεπτο.

Αναμένουμε. Το πρώτο service του φετινού Roland Garros πλησιάζει...!

Μάνος Παπαδάκης - Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
 

Αρχεία Down the line

Editorial

    Το πιο δύσκολο στο τένις
    Σχεδόν κανένας πόντος στο τένις δεν είναι ίδιος με τον προηγούμενο. Σε αντίθεση με τα περισσότερα αθλήματα, το τένις έχει πιο πολλούς πόντους υπό πίεση: Game points, Set points, Match points, Championship points. ..
    Διαβάστε...

Mental Toughness

    «Πολεμώντας» το άγχος
    Άγχος. Μια συναισθηματική κατάσταση που πολλές φορές μας οδηγεί σε αρνητικές καταστάσεις. Ο Δρ Συμεών Σιωμόπουλος, μέσα από τη στήλη του Mental Toughness, μας εξηγεί τρόπους ..
    Διαβάστε...

Down the line

    Κερδίζει τις εντυπώσεις
    Οδεύοντας πια ολοταχώς προς το τελευταίο κομμάτι της σεζόν, μπορούμε απερίφραστα να πούμε ότι το 2017 είναι μια χρονιά όπου τα δύο ιερά τέρατα του παγκόσμιου τένις, Ρότζερ Φέντερερ και Ραφαέλ Ναδάλ όντες σαρωτικοί, έχουν κατακτήσει ..
    Διαβάστε...

Integral Tennis

    In the Zone
    «Κι εσύ βλέπεις τον εαυτό σου να βυθίζεται σε μια εκστατική κατάσταση, σε σημείο που νιώθεις ότι σχεδόν δεν υπάρχεις. Έζησα αυτήν την εμπειρία κι άλλοτε. Το χέρι μου μοιάζει να μην ακολουθεί το σώμα μου ..
    Διαβάστε...