Ήταν ζήτημα χρόνου...
12.06.16
Image Όλοι το γνώριζαν, όλοι το ανέμεναν, όλοι το οσφραίνονταν εδώ και κάποια χρόνια, ότι η τελευταία απάτητη κορυφή που δεν είχε αναρριχηθεί ο θρυλικός Νόβακ Τζόκοβιτς, η κορυφή του Roland Garros, αργά ή γρήγορα θα γινόταν δική του.

Φαινόταν ως θέμα απλά διαδικαστικό, θέμα χρόνου… Όπερ και εγένετο…

Δε νομίζω ότι χρειαζόταν μεγάλη φαντασία για να σκεφτεί κάποιος, ότι σε έναν χαρισματικό τενίστα του επιπέδου του τεράστιου Σέρβου, δε θα ερχόταν η στιγμή που θα έκανε δικό του και το τρόπαιο των Σωματοφυλάκων.

Μια κατάκτηση, που φέρνει το όνομά του να προστεθεί δίπλα στους άλλους τέσσερις θρύλους της ιστορίας του αθλήματος, που είναι οι μοναδικοί στην Open Era, που έχουν καταφέρει το μεγαλειώδες επίτευγμα του Career Grand Slam! Από το 1968 και εντεύθεν, στα 48 χρόνια ως σήμερα που λογίζεται η εποχή των Open και έχοντας πατήσει τα court μυθικοί αθλητές, μόλις πέντε έχουν κατορθώσει να κατακτήσουν και τα 4 τουρνουά Majors…! Στοιχείο που δείχνει την τρομακτική δυσκολία αυτού του εγχειρήματος!

Ροντ Λέιβερ- Άντρε Άγκασι-Ρότζερ Φέντερερ- Ραφαέλ Ναδάλ- Νόβακ Τζόκοβιτς.!! Μόνο αυτοί οι πέντε…!!

Προφανώς, δεν περιμέναμε να κερδίσει ο Νόλε το Γαλλικό Open, για να μας αποδείξει αυτό που όλοι ξέρουμε εδώ και αρκετά χρόνια. Ότι αυτός ο τενίστας, συγκαταλέγεται στους απόλυτα κορυφαίους όλων των εποχών. Αλίμονο, αυτό ήταν πασίγνωστο. Έβαλε όμως άλλη μία έντονη πινελιά, μία από τις σπουδαιότερες, στο κάδρο των ανείπωτων θριάμβων που επιτυγχάνει συνεχώς αυτήν την εποχή, την εποχή της παντοκρατορίας του.

Κέρδισε αυτό που κυνηγούσε ανηλεώς τόσα χρόνια, αυτό που είχε καταστεί στόχος της αθλητικής ζωής του. Δε θα μπορούσε η αθλητική εγκυκλοπαίδεια να μη συμπεριλάβει κάποια στιγμή στις σελίδες της, να σταθεί εμπόδιο και να μη δικαιώσει τις προσπάθειες αυτού του εκπληκτικού αθλητή, να σηκώσει κάποια στιγμή στον ουρανό του Philippe Chatrier το βαρύτιμο έπαθλο του Roland Garros, γράφοντας παράλληλα ιστορία.

Γιατί με τον θρίαμβό του στο Παρίσι και την κατάκτηση του 12ου Major της καριέρας του, δεν ολοκλήρωσε μόνο το Career Slam, αλλά αυτήν τη στιγμή είναι ενεργός κάτοχος και των τεσσάρων μέγιστων τενιστικών τίτλων και συνεχίζει να διατηρεί ζωντανό το όνειρο να καταφέρει το Calendar Slam, επίτευγμα που έχει κατορθώσει μόνο ο Ροντ Λέιβερ. Και λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων φέτος, η σκέψη του ίσως φτάνει και ως το Golden Slam, επίτευγμα που δεν έχει κατορθώσει κανένας στην ιστορία του ανδρικού τένις…! Απίθανα πράγματα…!

Το φετινό Roland Garros σίγουρα, δε θα λέγαμε ότι ήταν από τα πιο συναρπαστικά που έχουμε παρακολουθήσει. Σαφώς πλήγηκε από την πρόωρη αποχώρηση του Ναδάλ και την απουσία του Φέντερερ, αλλά και από τη συνεχή κακοκαιρία που αποσυντόνιζε το πρόγραμμα, εκθέτοντας ξανά τους Γάλλους διοργανωτές που, σχεδόν εμμονικά, καθυστερούν να προσθέσουν οροφή έστω μόνο στο κεντρικό court….

Θα πρέπει κάποια στιγμή οι ιθύνοντες νόες του Παρισινού τουρνουά, να υπολογίσουν την ταλαιπωρία που υφίστανται οι αθλητές από τις διαρκείς αναβολές λόγω καιρού και τη γενική αναστάτωση που δημιουργείται. Βρισκόμαστε στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα και κάποια πράγματα, σε ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά events του πλανήτη όπως είναι το Roland Garros, πρέπει να εκσυγχρονιστούν… 

Περνώντας στα αμιγώς αγωνιστικά, φέτος στο Παρίσι είδαμε τα απολύτως προβλεπόμενα και αναμενόμενα.

Μετά την τόσο πρώιμη απόσυρση από το τουρνουά του Ράφα Ναδάλ λόγω τραυματισμού στον καρπό, νομίζω οι περισσότεροι υπέθεταν ποιο θα ήταν το ζευγάρι του φετινού τελικού… Τζόκοβιτς και Μάρεϊ, έδειχναν ότι τίποτα δε θα μπορούσε να τους εμποδίσει να φτάσουν στο ματς τίτλου. Είτε εύκολα, είτε δύσκολα, όδευαν ολοταχώς προς τη μεταξύ τους σύγκρουση.


Στα ημιτελικά ο Σέρβος βρήκε απέναντί του τον Ντομινίκ Τιμ, έναν παίκτη που ξεπέρασε σχετικά εύκολα το εμπόδιό του, αλλά και έναν παίκτη που θα μας απασχολήσει πάρα πολύ στο μέλλον…Προσωπικά, θεωρώ τον Τιμ, μαζί με τον Νικ Κύργιος και τον Αλεξάντερ Σβέρεφ, τα μεγαλύτερα ταλέντα της next generation και αυτούς που θα πάρουν τη σκυτάλη στην κορυφή τα επόμενα χρόνια.

Ο Σκωτσέζος στον δικό του ημιτελικό, απέκλεισε τον υπερασπιστή του τίτλου Σταν Βαβρίνκα, που έκανε συνολικά ένα καλό τουρνουά, αλλά δε θύμισε σε τίποτα τον περσινό διαστημικό και ανίκητο Σταν…

Φτάνοντας στον μεγάλο τελικό, η σπουδαία αγωνιστική κατάσταση του Μάρεϊ και κυρίως η εμφανής ποιοτική άνοδος που δείχνει πια και στις χωμάτινες επιφάνειες, έκαναν δικαίως αρκετούς, να δίνουν σημαντικές έως πολλές πιθανότητες στον Βρετανό για να στεφθεί αυτός τροπαιούχος. Είναι ένας παίκτης, που έχει δείξει ότι έχει το παιχνίδι να αντιμετωπίσει, ως ένα σημείο τουλάχιστον, το Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης.

Με την κατάκτηση του 1ου σετ από τον Σκωτσέζο και κυρίως παίζοντας σαφώς ανώτερα από τον αντίπαλό του, αυτές οι πιθανότητες έδειξαν να αυξάνονται. Ο Μάρεϊ έδειχνε να πατάει πολύ καλύτερα στο court από τον Τζόκοβιτς, που φαινόταν ελαφρώς μπερδεμένος και πιεσμένος ψυχολογικά. Το βάρος της τεράστιας πρόκλησης έδειχνε να τον αγχώνει. Αλλά ως εκεί…

Γιατί από κει και πέρα, ο μεγάλος Σέρβος βλέποντας τον κίνδυνο, ξαφνικά άλλαξε ταχύτητα και μεταμορφώθηκε σε αυτόν τον καθηλωτικό και ενίοτε ισοπεδωτικό τενίστα που γνωρίζουμε. Έχουμε μνημονεύσει πολλές φορές, αυτό το αδιανόητο προσόν του Νόλε, την κατάλληλη στιγμή να ανεβάζει όσο χρειάζεται το επίπεδο του παιχνιδιού του και να δημιουργεί τη διαφορά από τους αντιπάλους του. Αυτό το «άλλο πρόγραμμα», είδαμε να το βάζει σε ενέργεια μετά την απώλεια του 1ου σετ το “computer” Τζόκοβιτς…

Από το 2ο σετ κι έπειτα, σχεδόν εξαφάνισε τα αβίαστα λάθη του, άρχισε να κινείται με δαιμονιώδη τρόπο στο court, ενώ με τα υπερηχητικά ground strokes του – διαβήτης, δίνοντας απίθανες γωνίες και βάθος, έκανε το γήπεδο να φαίνεται …πολύ μεγαλύτερο και έφερνε διαρκώς τον Μάρεϊ σε θέση άμυνας, που έτρεχε ακατάπαυστα, αλλά ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να επιστρέφει συνεχώς αυτές τις, εξωφρενικής αποτελεσματικότητας, μπάλες του Νόλε..

Ο Τζόκοβιτς οριοθετούσε τους κανόνες τους παιχνιδιού, αυτός κινούσε τα νήματα και ο Μάρεϊ έδειχνε απλά να προσπαθεί να ακολουθήσει. Αλλά μάταια όμως, γιατί όταν ο Σέρβος υπεραθλητής ανάγει το παιχνίδι του σε αυτό το επίπεδο, όπως είδαμε στα 3 τελευταία σετ του τελικού, δείχνει ασυναγώνιστος αυτήν τη στιγμή…!

Στα 29 του χρόνια, αυτός ο τεράστιος θρύλος από το Βελιγράδι, κατακτώντας και το τελευταίο μεγάλο τενιστικό κάστρο που του αντιστεκόταν, το Roland Garros, κάτι άλλωστε που όπως είπαμε ήταν ζήτημα χρόνου να συμβεί…, πέτυχε έναν θρίαμβο που θα του τονώσει κι άλλο την ανυπέρβλητη ψυχολογία του και θα του γιγαντώσει ακόμα περισσότερο την πανίσχυρη αυτοπεποίθησή του.

Αυτός ο γεννημένος νικητής, αυτός ο γεννημένος πρωταθλητής, βρισκόμενος στην κορύφωση της αθλητικής του καριέρας, με τις αδιάλειπτες επιτυχίες του δε σταματά να ανεβαίνει, πανάξια, όλο και περισσότερο στις ύψιστες βαθμίδες αυτής της άτυπης ιεράρχησης με τους μεγαλύτερους παίκτες διαχρονικά του αθλήματος.

Η ακμαιότατη σημερινή αγωνιστική και πνευματική του κατάσταση, του δίνει τα εχέγγυα να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί και τα επόμενα χρόνια.

Οι μελλοντικές μεγάλες προκλήσεις, προκλήσεις που τις αποζητούν και τις επιδιώκουν ενίοτε πρωταθλητές της δικής του σπάνιας ποιότητας και κλάσης, δείχνουν να τον περιμένουν…

Αλλά κατά τα φαινόμενα, αυτές τις μεγάλες μελλοντικές προκλήσεις, δείχνει να τις περιμένει κι αυτός…!

Μάνος Παπαδάκης - Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
 

Αρχεία Down the line

Editorial

    Το πιο δύσκολο στο τένις
    Σχεδόν κανένας πόντος στο τένις δεν είναι ίδιος με τον προηγούμενο. Σε αντίθεση με τα περισσότερα αθλήματα, το τένις έχει πιο πολλούς πόντους υπό πίεση: Game points, Set points, Match points, Championship points. ..
    Διαβάστε...

Mental Toughness

    «Πολεμώντας» το άγχος
    Άγχος. Μια συναισθηματική κατάσταση που πολλές φορές μας οδηγεί σε αρνητικές καταστάσεις. Ο Δρ Συμεών Σιωμόπουλος, μέσα από τη στήλη του Mental Toughness, μας εξηγεί τρόπους ..
    Διαβάστε...

Down the line

    Σημάδεψε την ιστορία
    Ήρθε στο Παρίσι έχοντας μία συγκεκριμένη αποστολή. Να κατακτήσει τον 10ο τίτλο του στο Roland Garros, ένα ρεκόρ απίστευτο, ένα νούμερο εξωπραγματικό και να σφραγίσει ο ίδιος με τα χέρια του μία από τις πιο λαμπρές σελίδες ..
    Διαβάστε...

Integral Tennis

    In the Zone
    «Κι εσύ βλέπεις τον εαυτό σου να βυθίζεται σε μια εκστατική κατάσταση, σε σημείο που νιώθεις ότι σχεδόν δεν υπάρχεις. Έζησα αυτήν την εμπειρία κι άλλοτε. Το χέρι μου μοιάζει να μην ακολουθεί το σώμα μου ..
    Διαβάστε...