Το "ήξερε"...
17.11.14
Image Πολλοί απόρησαν με τον (μη) πανηγυρισμό της επικής νίκης επί του Στάνισλας Βαβρίνκα στα ημιτελικά του ATP World Tour Finals το βράδυ του Σαββάτου. Κάποιοι το δικαιολόγησαν ως σεβασμό προς τον καλό του φίλο ο οποίος έφτασε 4 ανάσες μακριά από τη νίκη, όμως η αλήθεια είναι ότι ο Ρότζερ είχε καταλάβει ότι είχε πρόβλημα.

Σκυθρωπός, προβληματισμένος, μαζεμένος....

Κάπως έτσι θα χαρακτήριζες τον Φέντερερ, δευτερόλεπτα μετά τη σπουδαία πρόκριση στον τελικό του ATP Finals, βλέποντας τον Ελβετό να αγκαλιάζει τον Βαβρίνκα στο φιλέ, μετά από τη 3ωρη συγκλονιστική τους μάχη στην Ο2 Arena.

Η γλώσσα του σώματος δεν έλεγε ψέματα και σε καμία περίπτωση δεν παρέπεμπε σε έναν νικητή που μόλις είχε βγει αλώβητος μετά από μια φοβερή μονομαχία, έχοντας σώσει και 4 match points του αντιπάλου του.

Όπως αποκάλυψε την Κυριακή, ο Φέντερερ ένιωσε έναν έντονο σπασμό στην πλάτη κατά τη διάρκεια του tie break στο καθοριστικό σετ της ημιτελικής αναμέτρησης με το συμπατριώτη του.

Δεν άργησε να καταλάβει/διαπιστώσει ότι ακόμη κι αν κατάφερνε να περνούσε τον Βαβρίνκα, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να σταθεί ανταγωνιστικά απέναντι σε αυτόν τον Τζόκοβιτς. Γι'αυτό δεν πανηγύρισε όπως θα ήθελε τη μεγάλη ανατροπή. Φυσικά και δεν ήξερε ακριβώς ότι δεν θα τα καταφέρει, αλλά γνώριζε ότι θα ήταν δύσκολο, ελπίζοντας να είναι απλά ένας επιπόλαιος πόνος...

Δεν ήταν μόνο ο μη πανηγυρισμός της σπουδαίας νίκης αλλά και η εικόνα του Φέντερερ στο court.

Ο 33χρονος, "έσπρωχνε" τη μπάλα, με μοναδικό σκοπό να περάσει το φιλέ, την ίδια ώρα που ο Βαβρίνκα έριχνε ρουκέτες 200χλμ/ώρα από το απέναντι court, είτε στο σερβίς είτε με τα φοβερά του groundstrokes.

Ο Φέντερερ προηγήθηκε 5-3 στο tie break, όμως ο Βαβρίνκα με τρεις συνεχόμενους πόντους έδωσε στον εαυτό του το 4ο match point (6-5).

Σώζοντας και την 4η ευκαιρία του Σταν, ο Φέντερερ κατάφερε τελικά να ανατρέψει το σκορ και να πανηγυρίσει μια φοβερή νίκη με 4-6, 7-5, 7-6(6).

Για την ακρίβεια, δεν την πανηγύρισε καθόλου...

Κρίμα...

Είμαι βέβαιος ότι έκανε ότι μπορούσε για να τα καταφέρει. Το έθεσε πολύ σωστά και στην αντρίκια κινησή του να μπει στην Ο2 Arena και να ενημερώσει ο ίδιος τους 18,000 φιλάθλους που περίμεναν με ανυπομονησία τον τελικό.

"Είναι ρίσκο να παίξω με τέτοιο πρόβλημα στην ηλικία μου" είπε ο Φέντερερ ο οποίος είχε μια γαλήνια έκφραση στο πρόσωπό του, καμία σχέση με τα σκυθρωπά χαρακτηριστικά μετά τη νίκη επί του Βαβρίνκα.

Τα είχε καλά με τον εαυτό του, γνωρίζοντας οτι έκανε ότι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον Νόλε, όμως δεν μπόρεσε να νικήσει το χρόνο και την πλάτη του.

Όχι ότι θα άλλαζε τίποτα, αφού ήταν τέτοιος ο τραυματισμός που δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει ακόμα και με δύο ημέρες ρεπό, αλλά τι άλλο θα χρειαστεί να γίνει προκειμένου οι διοργανωτές κάθε τουρνουά να καταλάβουν ότι είναι εντελώς unfair ένας τενίστας να αγωνίζεται το μεσημέρι και ο άλλος το βράδυ, έχοντας μεταξύ τους ματς την επόμενη ημέρα;

Ο αγώνας του Φέντερερ τελείωσε 23:00 (τοπική ώρα) και μπορείτε να φανταστείτε τη ρουτίνα που έπρεπε να ακολουθήσει (μασάζ, φαγητό, κρυοθεραπεία;, αποκατάσταση, ξεκούραση) μέχρι να φτάσει η ώρα για τον απαραίτητο ύπνο (02:00, 03:00, 04:00;;;), την ίδια ώρα που ο πρώτος φιναλίστ τα είχε κάνει όλα αυτά και απολάμβανε το θέαμα στο 2ο ημιτελικό...

Το είπε και ο Τζόκοβιτς άλλωστε... Είναι άδικο να υπάρχει τόσο μεγάλο κενό ανάμεσα στους ημιτελικούς, όπως άδικο είναι που ο Τζόκοβιτς (και ο Βαβρίνκα) ολοκλήρωσαν τις υποχρεώσεις του στους ομίλους την Παρασκευή ενώ Φέντερερ και Νισικόρι την Πέμπτη.


Εν κατακλείδι, αν υπήρχε μια αμφιβολία πριν τον τελικό, μετά την απόσυρση του Φέντερερ, το φετινό Masters Cup βραβεύεται, δικαίως, ως το χειρότερο Final 8 στην ιστορία της διοργάνωσης.

Η τεράστια προσπάθεια, με τις συνεχόμενες εβδομάδες γεμάτες τένις των Μάρει, Ράονιτς, Νισικόρι, Τσίλιτς, Μπέρντιχ ώστε να εξασφαλίσουν την τελευταία στιγμή τα εισιτήρια για το Λονδίνο, τους στοίχισε πολύ κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης αφού παρουσιάστηκαν "λίγοι" για ένα τέτοιο τουρνουά.

Σίγουρα μεγάλη ήταν και η απώλεια του Ράφαελ Ναδάλ καθώς ένας υγιής Ναδάλ θα έδινε άλλο κύρος, άλλη ενέργεια και ένταση στη διοργάνωση.

Παρόλαυτά, δεν έγινε και τίποτα... Ζήσαμε ένα αδιάφορο τουρνουά με πολύ άσχημο τέλος αλλά αν δεν υπήρχαν κι αυτές οι περιπτώσεις, δεν θα υπήρχε και η μεγάλη ανυπομονησία για το επόμενο μεγάλο ραντεβού, ελπίζοντας σε καλύτερο αποτέλεσμα..

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ ανυπομονώ ήδη για το Australian Open, έστω κι αν βρίσκομαι στην 1η ημέρα των διακοπών μου...

Τέλος, συγχαρητήρια αξίζουν στον Άντι Μάρει που ήταν σπίτι του και έπαιζε playstation (χωρίς πλάκα), όταν τον πήραν τηλέφωνο απ'την Ο2 Arena και του ζήτησαν να παίξει φιλικό ματς με τον Τζόκοβιτς και τους θρύλους, αντί του τελικού.

Sir με τα όλα του...

Υγ. Άφησα το υστερόγραφο για τον σπουδαίο Νόβακ Τζόκοβιτς. Σε κάθε μεγάλο τουρνουά, ανεξαρτήτου τελικής έκβασης και άσχετα με κάποια μικρά παραπτώματα (όπως τη συμπεριφορά του στον ημιτελικό με τον Νισικόρι, στο ξεκίνημα του 2ου σετ), αυτός ο τενίστας και άνθρωπος μου εμπνέει ολοένα και περισσότερο σεβασμό.

Χειρίστηκε άψογα την αμήχανη τελετή απομονής, μιλώντας με σεβασμό και απεριόριστη εκτίμηση για τον Φέντερερ (και τον Ναδάλ), έπαιξε φανταστικό τένις (και) στην Ο2 Arena και απέδειξε ότι είναι ο κορυφαίος τενίστας στον κόσμο, όχι μόνο φέτος αλλά τα τελευταία 4 χρόνια (με εξαίρεση τη φανταστική σεζόν του Ναδάλ πέρυσι).

Μαρίνος Ταχτσίδης - Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
 

Αρχεία Editorial

Editorial

    Το πιο δύσκολο στο τένις
    Σχεδόν κανένας πόντος στο τένις δεν είναι ίδιος με τον προηγούμενο. Σε αντίθεση με τα περισσότερα αθλήματα, το τένις έχει πιο πολλούς πόντους υπό πίεση: Game points, Set points, Match points, Championship points. ..
    Διαβάστε...

Mental Toughness

    «Πολεμώντας» το άγχος
    Άγχος. Μια συναισθηματική κατάσταση που πολλές φορές μας οδηγεί σε αρνητικές καταστάσεις. Ο Δρ Συμεών Σιωμόπουλος, μέσα από τη στήλη του Mental Toughness, μας εξηγεί τρόπους ..
    Διαβάστε...

Down the line

    Η μαγεία συνεχίζεται...
    Πιθανότατα αναρωτιούνται και απορούν πολλοί: μα πως είναι δυνατόν ένας αθλητής όσο κορυφαίας κλάσης κι αν είναι, στην ηλικία των 35 ετών, με μια καριέρα που πλησιάζει τα 20 χρόνια, μετά από εξάμηνη αποχή πέρυσι από τα γήπεδα ..
    Διαβάστε...

Integral Tennis

    In the Zone
    «Κι εσύ βλέπεις τον εαυτό σου να βυθίζεται σε μια εκστατική κατάσταση, σε σημείο που νιώθεις ότι σχεδόν δεν υπάρχεις. Έζησα αυτήν την εμπειρία κι άλλοτε. Το χέρι μου μοιάζει να μην ακολουθεί το σώμα μου ..
    Διαβάστε...