O GOAT και ο θείος Τόνι
12.06.14
Image Όταν ο Ρότζερ Φέντερερ κατακτούσε το 17ο Grand Slam τίτλο της καριέρας του, στο Wimbledon 2012, ο Ναδάλ είχε γνωρίσει μια απ'τις χειρότερες ήττες του, απ'τον Λούκας Ροσόλ ενώ ακολούθησε ένα μαρτυρικό διάστημα για τον Ισπανό με το γνωστό πρόβλημα στο γόνατο. Τότε κανείς δεν πίστευε ότι το ρεκόρ του Βασιλιά μπορεί να ξεπεραστεί...

Έχουν περάσει δύο χρόνια από εκείνη τη στιγμή κι ενώ ο Φέντερερ δεν έχει καταφέρει να επεκτείνει το ρεκόρ του στα μεγάλα τουρνουά, ο Ράφαελ Ναδάλ πρόσθεσε άλλους τρεις Major τίτλους σε αυτό το διάστημα, φτάνοντας τους 14 στην καριέρα του.

Μετά από εκείνη την ήττα απ'τον Ροσόλ, στο 2ο γύρο του Championships, ο Ναδάλ πέρασε εφτά μήνες μακριά απ'το tour.

Η επιστροφή του συνεχώς αναβαλλόταν και πολλοί έκαναν λόγο για ένα άδοξο τέλος σε μια λαμπρή αλλά μισή καριέρα. Προφανώς, είχαν ξεχάσει τα πολλά προηγούμενα και παρόμοια περιστατικά από τα οποία ο Ναδάλ, όχι μόνο έβγαινε νικητής αλλά επέστρεφε και πιο δυνατός από ποτέ.

Αυτό έκανε και τον Φεβρουάριο του 2013, όταν επέστρεψε μετά από πολύμηνη απουσία και σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του, κατακτώντας το Roland Garros '13 και το US Open την ίδια χρονιά, συν κάτι Masters...

Ο Ναδάλ κατάφερε να ξεπεράσει άλλη μια πολύ δύσκολη στιγμή στην καριέρα του, την ήττα και τον τρόπο με τον οποίο αυτή ήρθε στη Μελβούρνη απ'τον Στάνισλας Βαβρίνκα, χάνοντας μεγάλη ευκαιρία για το 14ο αστέρι στη φανέλα του.

Προερχόμενος από μια πολύ κακή, για τα δεδομένα του, χωμάτινη σεζόν, ο Ναδάλ διέψευσε πάλι τους ειδικούς και δικαίωσε τον Ρότζερ Φέντερερ που δεν έβλεπε άλλο φαβορί, κατακτώντας τον 9ο τίτλο του στο Παρίσι.

Ήταν ο 14ος τίτλος Major του Ράφα με τον οποίο ισοφάρισε τον Πιτ Σάμπρας στη 2η θέση όλων των εποχών.

Υπάρχει μια μεγαλοσύνη στο επίτευγμα του Ναδάλ αλλά και μια μεγάλη αδικία.

Η μεγαλοσύνη είναι το ίδιο το ρεκόρ που έχει δημιουργήσει ο Ισπανός στο Γαλλικό Όπεν (ο πρώτος στην ιστορία που κατακτά 9 τίτλους στο ίδιο τουρνουά).

Η αδικία, έχει να κάνει με το γεγονός ότι το κάνει να φαίνεται τόσο εύκολο, που έχει χαθεί η μαγεία και η δυσκολία με την οποία δημιουργούνται οι επικές εντυπώσεις ενός τόσο εξαιρετικά δύσκολου και απαιτητικού εγχειρήματος.

Μιλάμε για την απίστευτη αυτοκρατορία του Ναδάλ στο χώμα και στο Παρίσι, λες και πρόκειται για ένα απλό γεγονός. Δεν είναι... Ο Ναδάλ το έχει κάνει να φαίνεται απλό...

Πραγματικά, δεν μπορώ να ξέρω αν ο Ναδάλ καταφέρει να ξεπεράσει τα Majors του Φέντερερ και προσωπικά, για μένα δεν θα αποτελεί μέγιστο κριτήριο για την επιλογή του G.O.A.T.

Aυτό που με συναρπάζει και με εμπνέει στον Ισπανό, είναι η φιλοσοφία του...

"Ο Φέντερερ έχει 17 και εγώ 14 Grand Slams. Ομως πραγματικά δεν ανησυχώ γι'αυτό. Δεν είναι κίνητρο για μένα να τον ξεπεράσω. Πραγματικά δεν με ενδιαφέρουν τόσο πολύ τα ρεκόρ. Το ζητούμενο για μένα είναι να παίζω με μεγάλη ένταση και κίνητρο κι αυτό κάνω. Ακολουθώ το δικό μου δρόμο. Όταν ολοκληρώσω την καριέρα μου, τότε θα μιλήσουμε για ρεκόρ"

Ο καθένας έχει το δικό του G.O.A.T. και η κουβέντα αυτή εμένα μου θυμίζει κοκκορομαχία γαύρων και βάζελων, γι'αυτό δεν μπορώ να μπω σ'αυτή τη διαδικασία.


Όσον αφορά τον τελικό του Roland Garros, η δική μου άποψη είναι ότι ο Τζόκοβιτς ήταν άτυχος γιατί δεν ήταν κατάφερε να βρίσκεται στην επιθυμητή αγωνιστική και σωματική κατάσταση. Είχε κάποιο πρόβλημα και προς τιμήν του, ούτε καν το ανέφερε. Είναι σπουδαίος πρωταθλητής και δεν ήθελε να κλέψει ούτε σπιθαμή απ'τον άξιο θρίαμβο του Ναδάλ.

Πάντως, η εκτίμησή μου είναι ότι ακόμη και καλά να ήταν ο Σέρβος, ο Ράφα δύσκολα θα έχανε τον τίτλο. Σίγουρα θα βλέπαμε έναν πιο ανταγωνιστικό αγώνα (ίσως παρόμοιο με τον περσινό ημιτελικό), όμως η ψυχολογία του Ναδάλ όταν ξέρει ότι το ματς κρίνεται στα 5 σετς, είναι ανίκητη.

Στο συγκεκριμένο αγώνα, ο Ναδάλ ήταν πολύ διαβασμένος και η δουλειά του Τόνι ήταν εμφανής.

Δεν ξέρω ποιος είναι ο καλύτερος τενίστας στην ιστορία, αλλά μήπως αυτόν τον τίτλο στους προπονητές τον αξίζει ο θείος Τόνι; Από θέμα τίτλων, πάντως, του ανήκει και με το παραπάνω.

Για μένα, το σημαντικότερο έργο του Τόνι Ναδάλ, είναι ότι μέσα σε μια ποδοσφαιρική οικογένεια (ο άλλος θείος ήταν σπουδαίος ποδοσφαιριστής με θητεία σε Μπαρτσελόνα και εθνική Ισπανίας, είδωλο για τον Ναδάλ), στην ποδοσφαιροκρατούμενη Ισπανία, ο θείος έπεισε τον μικρό Ράφα να ασχοληθεί με το τένις και δημιουργήσε έναν από τους καλύτερους, όχι τενίστες, αλλά αθλητές όλων των εποχών.

Έφερε στο αθλημα, έναν τενίστα που ανάγκασε εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, μεγάλους, γυναίκες-άνδρες, να ασχοληθούν με το άθλημα, είτε παίζοντας είτε παρακολουθώντας... (Δεν είναι ο μόνος, για να μην παρεξηγηθώ... Υπάρχει άλλος ένας με μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο).

Γι'αυτό εγώ θα δοξάζω το θείο Τόνι...

Μαρίνος Ταχτσίδης - Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
 

Αρχεία Editorial

Editorial

    Το πιο δύσκολο στο τένις
    Σχεδόν κανένας πόντος στο τένις δεν είναι ίδιος με τον προηγούμενο. Σε αντίθεση με τα περισσότερα αθλήματα, το τένις έχει πιο πολλούς πόντους υπό πίεση: Game points, Set points, Match points, Championship points. ..
    Διαβάστε...

Mental Toughness

    Τα κίνητρα του αθλητή
    Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου της ειδικής στήλης του Tennis24, "Mental Toughness" που αναφερόταν στη Ψυχική αντοχή, ο ειδικός συνεργάτης του Tennis24, Δρ. Συμεών Σιωμόπουλος, αναλύει τα κίνητρα ..
    Διαβάστε...

Down the line

    Η κορυφή του ανήκει
    Πρωταθλητής στο Wimbledon, χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς, νικητής στα Masters σε Σανγκάη και Παρίσι, θριαμβευτής στο ATP Finals. Η απεικόνιση των σπουδαίων επιτυχιών του Άντι Μάρεϊ στο 2o εξάμηνο του 2016 ..
    Διαβάστε...

Integral Tennis

    Η νοοτροπία του πρωταθλητή
    Ένα άρθρο ωδή στον πρωταθλητισμό και στη νοοτροπία που πρέπει να έχει ένας νεαρός αθλητής για να αντέξει και να πετύχει στο μακρύ και πολύ δύσκολο ταξίδι του αγωνιστικού τένις. ..
    Διαβάστε...